
مطالعهای که توسط دانشمندان دانشگاه براون انجام شد، شروع به پرداختن به یک سوال دیرینه در فیزیک ماده متراکم کرد که آیا اختلال حالت مایع کوانتومی را در یک ترکیب برجسته تقلید میکند یا از بین میبرد. توضیح مایعات اسپین کوانتومی دشوار است و حتی درک آن دشوارتر است.
برای شروع، آنها ربطی به مایعات روزمره مانند آب یا آب میوه ندارند، بلکه به آهنرباهای مخصوص و نحوه چرخش آنها مربوط میشود. در آهنرباهای معمولی، وقتی دما کاهش مییابد، اسپین الکترونها اساساً منجمد میشود و یک قطعه جامد از ماده را تشکیل میدهد. با این حال، در مایعات اسپین کوانتومی، اسپین الکترونها منجمد نمیشود – در عوض الکترونها در یک حالت شار ثابت باقی میمانند، همانطور که در یک مایع آزاد جریان دارند.
مایعات اسپین کوانتومی یکی از درهمتنیدهترین حالتهای کوانتومی هستند که تا به امروز تصور شدهاند و خواص آنها در کاربردهایی کلیدی است که دانشمندان میگویند میتوانند فناوریهای کوانتومی را منجنیق کنند. علیرغم جستجوی ۵۰ ساله برای آنها و نظریه های متعددی که به وجود آنها اشاره می کند، هیچ کس تا به حال شاهد قطعی این وضعیت ماده را ندیده است. در واقع، محققان به دلیل دشواری اندازهگیری مستقیم درهم تنیدگی کوانتومی، ممکن است هرگز آن شواهد را نبینند، پدیدهای که آلبرت انیشتین آن را «عمل شبحآمیز از راه دور» نامیده است. اینجاست که دو اتم به هم متصل میشوند و میتوانند اطلاعات را بدون توجه به اینکه چقدر از هم دور باشند، مبادله کنند.
مایع اسپین کوانتومی کیتاف چیست؟
مدل Kitaev یک مدل چرخشی با اسپین S = 1/2 است که دقیقاً قابل حل بر روی یک شبکه لانه زنبوری دو بعدی است. در این مدل، اسپینها به فرمیونهای Majorana تجزیه میشوند و یک مایع اسپین کوانتومی توپولوژیک (QSL) را در حالت پایه تشکیل میدهند.
چه کسی اسپین کوانتومی را کشف کرد؟
استرن و فیزیکدان و همکارش، والتر گرلاخ، بدون اینکه کاملاً متوجه باشند چه میبینند، اسپین کوانتومی را کشف کردند. این اسپین، یک حرکت چرخشی ابدی است که ذاتی ذرات بنیادی است و در اندازهگیری، فقط در دو حالت “بالا” یا “پایین” ممکن است، یا به عبارت دیگر، “چپ” یا “راست”.