ویرگول
ورودثبت نام
حنانه مظاهری
حنانه مظاهریحنانه مظاهری | دوستدار محتوا و داستان‌نویسی https://yek.link/hanane_mazaheri
حنانه مظاهری
حنانه مظاهری
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

گمان می بری به سمرقند می روی اما در مسیر بغداد هستی!

هنرمند عکس: chenalli@
هنرمند عکس: chenalli@


((گمان می بری به سمرقند می روی اما در مسیر بغداد هستی!!!))

شده همچین فکری کنی؟؟

از این بابت حس بدی داری یا حس بدی داشتی؟؟

اما من حس بدی ندارم!

مسیر اشتباه زندگی رو رفتم، اما چیزایی که فکر نمی‌کردم لازم باشه رو از زندگی گرفتم!

زمین‌های پست و داغ و ترک خوردۀ منتهی به بغداد رو باید می‌دیدم تا با چشمام و قلبم این رو ببینم که توی بعضی از خط های زمانی، زمین، ممکنه پست و پوچ و داغ و رنجور و ترک خورده و منزجر کننده باشه، اما تموم میشه.

توی این مسیر ممکنه آدم هایی باشن که فکر می‌کنی مثل تو گمشده ‌ان و هم درد تو! اما می‌فهمی هم درد تو هستن، اما گمشده نه! اونا قبلاً گمشده بودن و الان می دونن چی می خوان. آدمایی که ممکنه ذاتا آدمای خوبی باشن، اما تو می دونی که بلیط رفت ممکنه داشته باشن. اما بلیط برگشت نه و شاید حتی بلیط رفت هم نداشته باشن! اون ها صرفاً رهگذرن. نه خواهر قسم خوردۀ تو!!

تو ممکنه خیلی از نیاز های مالیت رو برطرف کنی و چاله های زندگیت رو پر کنی! این خوبه!

تو می‌فهمی که تنهایی! و گنجی که دنبال اون می گردی توی تنهایی به دست میاد، اما اون قدر به مدت طولانی و پیوسته تنهایی که گاهی کلافه میشی و ناراحت! بقیه برات سخنرانی می کنن. سخنرانی راجب اینکه تنهایی بهتر از همنشین بده. اما تو پنج سال پیش اینو فهمیدی. حالا دلت می خواد بعد از دوسال تنهایی با یه دوست بری سینما! اما بقیه مسخره‌ات می‌کنن و یا راجب فلسفه‌های زندگی، دومینو می چینن! و تو همۀ اینارو می دونی، اما فقط دلت می خواد که دوساعت کنار یه دوست بشینی و خوش بگذرونی و بخندی!

آخخخخخ حنانۀ خوب من! تو چقدر تنهایی! اما بازم یاد گرفتی که انتظار نداشته باشی که بقیه این رو بفهمن!

تو یاد می‌گیری که زمان‌هایی که همه سخت تلاش می‌کنن تا اوضاع راحت تر و بهتر پیش برود و مشکلی حل شود، حتما کسی باید باشد تا ساز مخالف بزند.

تو قلبا متوجه میشی که ممکنه رفتار آدما، انعکاس وجود خودشون باشه! تو شاید آینه ای هستی که بخشی از وجودشون که اونها ازش متنفرن رو نشونشون میدی! و این بد نیست و خوب هم نیست .

تو می‌فهمی که آدما می‌تونن خودخواه و جاه طلب و یا قدرت طلب باشن! اما به این معنی نیست که بدذاتن. اما حقیقتا بعد از یه زمانی برات واقعا مهم نیست که خوش ذاتن یا بد ذات!!!!!! تو به خودت اعتماد داری و خدایی که بعضی وقتها کافی نیست، اما به زمانش کافیه و به ضمیر مادرت که روحش ممکنه یک جایی توی این دنیا هنوز پرسه بزنه!

تو حس می‌کنی که دیگه مثل اون اوایل نیست که مامانت بعد از مرگش هنوز به خاطر دل بستگی‌هاش به دنیا هنوز اینجا باشه!! تو معتقدی مامانت کاملا به جهان دیگه‌ای رفته و تو این رفتن رو کاملاً درک کردی!

اما به بقیه میگی که قلبت سه اینچ از مال بقیه بزرگتره چون مامان مهربونی داشتی!!!

اما به بقیه میگی که قلبت سه اینچ از مال بقیه بزرگتره چون مامان مهربونی داشتی!!!و این دیدگاه خوبه!!

تو از یک فردی چیز بزرگی یاد می گیری!! و اون اینه که اگه یه چیز مهم تر برای خودت داشته باشی، دیگه نظر بقیه برات مهم نیست و از اون روز تو قلبت گرم شد و یاد گرفتی راجب نظر بقیه نسبت به خودت نشخوار فکری نکنی!!

تو راحت تر شدی وقتی فهمیدی که توی این دنیا تنها نیستی. از این جهت که مشخص شد بقیه آدما هم احساس تنهایی داشتن و یا دارن و یک چیز منحصر به فرد برای تو نیست.

پس اشکالی نداره اگه به جای سمرقندی که باید می‌رفتی، اشتباهی راه بغداد رو در پیش گرفتی! ولی بیا منطقی باشیم شاید اگه از همون اول راه سمرقند رو پیش می‌گرفتی این تجربه هایی که الان داشتی رو نداشتی!

تو باید زمین های پست، داغ و ترک خوردۀ منتهی به بغداد رو می‌دیدی!

نگارش: حنانه مظاهری (من گمشده)


احساس تنهایی
۳
۰
حنانه مظاهری
حنانه مظاهری
حنانه مظاهری | دوستدار محتوا و داستان‌نویسی https://yek.link/hanane_mazaheri
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید