پتو پیچ از پنجره آویزان شده ام و میخواهم تو را کمتر دوست داشته باشم. یک جور زورآزمایی. میخواهم ببینم اگر بخواهم میتوانم این کار را بکنم؟ جلوی این جاذبه ی شدید را بگیرم؟
خسته، عصبانی و پر از انکار گریه هستم. منو بسپار از هیدن پخش میشود. اولین باران پاییز میبارد. خوابم می آید. پنجره ها را چهارطاق باز بگذارم و بروم پتو را بکشم روی سرم و تا قیامت بخوابم.
نمیگذاری حرف بزنم. دورم میکنی. ناامید میشوم.
چیزی برای نوشتن ندارم اما میخواهم این لحظه را گیر بیندازم. حبس کنم.
هوا بوی آشنایی دارد.
کاش جایی یک زندگی جدید منتظرم بود.
گیر افتادم.