این‌روزها توی بازار کار توجه زیادی به برنامه‌نویسی و حوزه‌های مربوط به اون میشه. از اونجایی که با باب شدن یک حوزه‌ی کاری تصمیم‌های احساسی و هیجانی زیادی باعث میشه تا افراد زیادی وارد اون حوزه بشن، قصد دارم تا کمی راجع به برنامه‌نویسی و رفتارهایی که با افراد این حوزه میشه حرف بزنم.
آلن دوباتن یک کتاب داره به اسم "شغل مورد علاقه" و در این کتاب میگه که:
باید بتوان شغلی یافت که نه تنها قابل تحمل باشد و کفاف مخارج زندگی را دهد، بلکه باید عمیقاً شغلی ارزشمند باشد، به عبارتی دیگر ناظر به هدفی بسیار مهم باشد و دوستی و خلاقیت در آن شکوفا شود. همچنین اصلاً این پیش فرض عجیب نیست که بکوشید تا شغلی را بیابید که مورد علاقه‌تان باشد.
پس من قرار نیست بیشتر از این راجع به این حرف بزنم که پیش‌نیاز انتخاب هر شغل و مهارتی چیزی نیست جز علاقه!
اگر قرار باشه با فرض اینکه فلان حوزه درآمد بسیار بالا و قابل توجهی داره، پس شروع کنیم به یاد گرفتن در اون زمینه و بعد از مدتی وارد اون حوزه بشیم؛ نه! بنظرم هیچ‌جوره راه نداره! تصمیمتو عوض کن.
داخل بهترین حوزه‌ی کاری با بهترین مزایا و درآمد اگر علاقه و حوصله‌ای نسبت به اون کار نباشه، اگر خیلی قوی و مستحکم باشید در بهترین حالت نهایتا یک‌سال دوام بیارید.
اول از همه باید در نظر گرفت درآمد ایده‌آل از نظر شما چقدره؟
دوم اینکه ببینید کجای راه هستید؟ یا واضح‌تر بگم: چند وقته شروع کردید و چقدر مهارت و تجربه دارید؟
مسلما فردی که بالای ۱۰ سال تجربه و سابقه‌ی برنامه‌نویسی داره درآمد خیلی خوبی داره. ولی آیا توی هر حوزه‌ای با این تجربه و سابقه نمیشه درآمد خوبی داشت؟
بحث اصلی اینجاست که اگر شما در هر زمینه‌ای به اندازه‌ی کافی مهارت داشته باشید و متخصص باشید، همه برای استخدام شما سر و دست میشکونن و حتما نیازی نیست که داخل یک حوزه‌ی مشخص فعالیت کنید.
بیاین فرض کنیم که من از امروز قصد دارم که یک (Front-End Developer) بشم. من پروسه‌ی یادگیری رو تا یک‌سال آینده ادامه میدم. مرحله‌ی بعد از یادگیری چیه و باید منتظر چه اتفاقاتی باشم؟
من فرض می‌کنم که توی یادگیری کم نذاشتم و کاملا هر موضوعی که باید یاد بگیرم رو به صورت عمیق یاد گرفتم.
پ.ن: البته قرار نیست اول کار همه‌چیز رو یاد بگیرید و کاملا مسلط باشید و این رو هم در نظر داشته باشید که میزان دانش شما بر اساس تکنولوژی حال حاضر قضاوت میشه و شما هیچ‌وقت نمی‌تونید همه‌چیز رو یاد بگیرید. چون در واقع شما حریف سرعت پیشرفت و رشد تکنولوژی نمی‌شید.
حالا باید یک رزومه‌ی مناسب با سطح تجربه و دانشم درست کنم. رزومه‌ی من باید توضیح بده که من در چه حوزه‌ای کار می‌کنم و چقدر سابقه و تجربه دارم و مهم‌تر از همه، چه مهارت‌هایی دارم. در یک بخش هم باید اطلاعات تماس و شبکه‌های اجتماعی که ترجیحا مرتبط با کار (مثل: گیت‌هاب و لینکدین) هست رو قرار بدم.
منی که تا حالا با هیچ شرکتی کار نکردم به جای سابقه کاری پروژه‌هایی که در زمان یادگیری ساختم(سه مورد کافیه اگر توی سه سطح: مبتدی، متوسط، پیشرفته باشه) رو قرار میدم.
پ.ن: اطلاعاتی مثل وضعیت تاهل، تعداد فرزند، رنگ مورد علاقه و ... جزء حریم شخصی من هستش و نیاز نیست داخل رزومه‌ی کاری از اینجور مطالب بنویسم :)
بعد از ساخت رزومه باید از طریق سایت‌های کاریابی یا لینکدین رزومه‌م رو برای شرکت‌های مختلف ارسال کنم.
حال و حوصله داریا بابا! من هرچی موقعیت شغلی Front-End دیدم براش رزومه میفرستم. یا قبول میکنن یا رد میکنن دیگه، مگه غیر از اینه؟
بله، دقیقا غیر از اینه. معمولا شرکت‌ها (شرکت‌های بزرگ بیشتر) تا یک زمانی مثلا شش ماه یا یک‌سال رزومه‌های دریافت‌شده رو انبار میکنن تا اگر یک‌زمانی نیرو خواستن، ترجیحا از رزومه‌های دریافت‌شده استفاده کنن. پس رزومه‌ی من که از نظر مهارت و سابقه در سطح خوبی نیست داخل این شرکت ذخیره شده و اگر چندین ماه بعد من رزومه‌م رو بروزرسانی کنم دوباره برای همون شرکت ارسال کنم ممکنه دوباره رد بشم.
یک‌سری از شرکت‌ها هم هستند که وقتی رزومه‌ای با اسم مشابه داخل رزومه‌های ذخیره شده‌شون می‌بینن اون رزومه رو رد میکنن. حالا شما بیا توضیح بده که من رزومه‌م رو عوض کردم. همیشه زمان ارسال رزومه حواستون به نیازمندی‌های اون شرکت باشه که با مهارت‌های شما سازگاری داشته باشه. ممکنه شما وارد اون شرکت بشید ولی نتونید تسک‌هایی که به شما داده میشه رو انجام بدید!
وقتی رزومه رو ارسال کردم، قراره پشت هم ازم وقت مصاحبه بگیرن. آره دیگه، برنامه‌نویسما کم الکی نیست که!
نه متاسفانه. ممکنه شما بیش از ده‌تا رزومه برای ده شرکت مختلف بفرستید و فقط یکی از شرکت‌ها به شما جواب بده(که اون هم ممکنه رد کنه!). ممکنه هیچ شرکتی حتی رزومه‌ی شما رو نگاه هم نکنه. متاسفانه این مورد خیلی پیش میاد و بیشتر بستگی به اون شرکت داره و زیاد ربطی به رزومه و مهارت‌های شما نداره.
بعد از یک فرایند بسیار طولانی(زمانی نزدیک به یک و یا دو ماه) بالاخره به مرحله‌ی مصاحبه می‌رسم.
قرار نیست راجع به اینکه چطوری در مصاحبه خوب ظاهر بشیم حرف بزنم اما این رو در نظر داشته باشید که پروسه‌ی مصاحبه میتونه از ارسال رزومه هم سخت‌تر و حوصله‌سربرتر باشه و گاها ممکنه ازتون سوالای بی‌ربطی پرسیده بشه و یا شما کل روند مصاحبه خوب ظاهر بشید اما بخاطر حقوق و یا مسائل دیگه رد بشید. حتی ممکنه همه‌چیز خوب پیش بره اما خبری از اون شرکت نشه!
ایول! بالاخره تونستم استخدام بشم. حالا قراره کلی پول دربیارم.
باز هم نه متاسفانه! چون تازه اول راه هستید ممکنه حتی موقعیت شغلی‌تون کارآموزی باشه که اکثر شرکت‌ها در دوره‌ی کارآموزی حقوق و مزایا نمیدن و حتی اگر استخدام هم شده باشید، توقع حقوق بالا نداشته باشید.
ممکنه این مورد که در دوره‌ی کارآموزی حقوقی وجود ندارد بی‌انصافی بنظر بیاد. اما باید به این توجه کنید که مهارت‌های شما نسبت به میانگین پایین‌تر است و شما عملا قرار نیست برای اون شرکت پروژه‌ای انجام دهید که پول‌ساز باشه و صرفا برای یادگیری شماست. پس اون شرکت داره روی شما سرمایه‌گذاری می‌کنه که بعد کسب بیشتر مهارت از شما استفاده کنه.
باید در نظر داشته باشید که هر حوزه‌ای و هرکاری سختی‌های خودشو داره و هیج‌کاری قرار نیست آسان و در عین حال پول‌ساز باشه. هدف از این مطلب هم این نبود که شما متوجه بشید برنامه‌نویسی سخته و یا به درد شما نمی‌خوره. نه!
لطفا احساسی و بر اساس هیجانات تصمیم نگیرید. ممکنه چند سال بگذره و ببینید که وقت‌تون رو بیهوده تلف کردید.
اگه سوالی و موردی داشتید می‌تونید علاوه بر کامنت از طریق ایمیل باهام در ارتباط باشید.
