زمان مي گذرد و ما مي نگريم كه باز تاريخ عاشقي و دوست داشتن هم تكرار مي شود.
ما مي نگريم كه شايد به دوباره چشم در چشمش اُفتیم.
ما می نگریم و می پنداریم که زندگی، مسابقه ای بی پایان است، اما ندانسته می میریم که زندگی فقط برای زندگی کردن بود.
تکرار روز و شب
تکرار فصل ها
تکرار اعداد
ما را به این اشتباه می اندازد که فرصت ها، دوست داشتن ها، خنده ها و گریه ها همیشه تکرار می شود. عمر ما گرچه در تکرار زمان و روز و شب است، اما این مسیر غیر قابل برگشت و تکرار است.
مثالش رفتن دوستان و عزیزانیست که رفته اند و دیگر بر نگشته اند.
و در این مسیر فهمیدیم که بلند ترین فریاد، سکوت هست و دردناکترین درد، نگاه خیره اوست.
در این راه زندگی، هر دردی از خود درمان می کنیم، دردی جدید نمایان می شود و ندانم تا کجا این درد بی درمان دوا کنم.