یخچال (یخچال محاوره ای) به لوازم خانگی متشکل از یک محفظه عایق حرارتی و یک پمپ حرارتی (مکانیکی ، الکترونیکی یا شیمیایی) گفته می شود که گرما را از داخل به محیط خارجی خود منتقل می کند تا داخل آن به دمای پایین تر از دمای اتاق خنک شود. . تبرید یك روش اساسی برای نگهداری مواد غذایی در كشورهای پیشرفته است. دمای پایین میزان تولید مثل باکتری ها را کاهش می دهد ، بنابراین یخچال میزان فساد را کاهش می دهد. یخچال و فریزر دمایی را چند درجه بالاتر از نقطه انجماد آب حفظ می کند. دامنه دمایی مطلوب برای ذخیره مواد غذایی فاسدشدنی 3 تا 5 درجه سانتیگراد (37 تا 41 درجه فارنهایت) است. [1] دستگاه مشابهی که دمای زیر نقطه انجماد آب را حفظ کند ، فریزر نامیده می شود. یخچال و فریزر جایگزین جعبه یخ شد که تقریباً یک قرن و نیم از لوازم خانگی رایج آن بود.
اولین سیستم های خنک کننده غذا شامل یخ بود. تبرید مصنوعی از اواسط دهه 1750 آغاز شد و در اوایل دهه 1800 توسعه یافت. در سال 1834 ، اولین سیستم برودتی فشرده سازی بخار ساخته شد. اولین دستگاه یخ سازی تجاری در سال 1854 اختراع شد. در سال 1913 یخچال های مخصوص استفاده در منزل اختراع شد. در سال 1923 Frigidaire اولین واحد خودمختار را معرفی کرد. معرفی فرون در دهه 1920 بازار یخچال را در دهه 1930 گسترش داد. فریزرهای خانگی به عنوان محفظه های جداگانه (بزرگتر از حد ضروری فقط برای تکه های یخ) در سال 1940 معرفی شدند. غذاهای منجمد ، که قبلاً یک کالای لوکس بود ، به امری عادی تبدیل شد.
واحدهای فریزر در خانواده ها و همچنین در صنعت و تجارت مورد استفاده قرار می گیرند. یخچال فریزر و واحدهای تجاری تقریباً 40 سال قبل از مدل های معمول خانه استفاده می شدند. سبک یخچال فریزر بیش از یخچال از دهه 1940 سبک اصلی بود ، تا اینکه یخچال های مدرن و ساید بای ساید این روند را شکستند. از چرخه فشرده سازی بخار در بیشتر یخچال های خانگی ، یخچال فریزرها و فریزرها استفاده می شود. یخچال های جدید ممکن است شامل یخ زدایی خودکار ، آب سرد و یخ موجود در تلگراف درب باشد.
یخچال و فریزرهای خانگی برای نگهداری مواد غذایی در اندازه های مختلف ساخته می شوند. از جمله کوچکترین آنها یخچالهای نوع Peltier هستند که برای خنک کردن نوشیدنی ها طراحی شده اند. یک یخچال بزرگ خانگی به اندازه یک شخص بلند است و ممکن است حدود 1 متر عرض داشته باشد و ظرفیت آن 600 لیتر است. یخچال و فریزرها ممکن است به صورت مستقل باشند ، یا به صورت آشپزخانه ساخته شوند. یخچال به خانوارهای مدرن این امکان را می دهد که غذا را برای مدت طولانی تری نسبت به قبل تازه نگه دارند. فریزرها به مردم این امکان را می دهند که غذا را به صورت عمده خریداری کنند و در اوقات فراغت آن را بخورند و خرید عمده آن باعث صرفه جویی در هزینه می شود.
تاریخ
پرونده: تئاتر تجاری ، یخچال برقی ، 1926.ogv
بازرگانی یخچالهای برقی در پیتسبورگ ، پنسیلوانیا ، 1926
پیشرفت تکنولوژی
همچنین نگاه کنید به: تبرید و جدول زمانی فناوری دمای پایین
ریشه های باستانی
ایرانیان باستان از نخستین کسانی بودند که نوعی کولر بزرگ تبخیری به نام yakhchāls را با استفاده از فضای ذخیره سازی زیرزمینی ابداع کردند ، یک سازه گنبدی بزرگ روی زمین ساخته شده با دیواره های ضخیم و مجهز به گیرنده های باد (به اصطلاح "badgirs") ، که بیشتر به یک سری دیواره شده است از "قنات" یا سبک قناتی که در ایران باستان استفاده می شود. [2] [3]
تبرید قبل از برق
در دوران مدرن ، قبل از اختراع یخچال برقی مدرن ، از یخ های یخ و جعبه های یخ برای ذخیره سازی خنک در بیشتر سال استفاده می شد. در زمستان در نزدیکی دریاچه های آب شیرین قرار می گرفتند یا مملو از برف و یخ بودند ، زمانی بسیار معمول بودند. امروزه هنوز از وسایل طبیعی برای خنک سازی غذاها استفاده می شود. در دامنه کوه ، رواناب حاصل از ذوب شدن برف یک روش مناسب برای خنک کردن نوشیدنی ها است و در طول زمستان می توان شیر را فقط با نگه داشتن آن در فضای باز ، تازه تر نگه داشت. کلمه "یخچال" حداقل در اوایل قرن هفدهم مورد استفاده قرار گرفت [4]
تاریخچه یخچال مصنوعی از آنجا شروع شد که پروفسور اسکاتلندی ویلیام کالن در سال 1755 یک ماشین برودتی کوچک را طراحی کرد. کالن با استفاده از پمپ خلاial جزئی را بر روی ظرف دی اتیل اتر ایجاد کرد ، سپس جوشانده شد و گرمای هوا را از آن جذب کرد. این آزمایش حتی مقدار کمی یخ ایجاد کرد ، اما در آن زمان کاربرد عملی نداشت.
در سال 1805 ، الیور ایوانز ، مخترع آمریکایی ، یک چرخه تبرید فشرده سازی بخار بسته برای تولید یخ توسط اتر در خلا را توصیف کرد. در سال 1820 ، دانشمند انگلیسی مایکل فارادی با استفاده از فشارهای زیاد و دمای پایین ، آمونیاک و گازهای دیگر را مایع کرد و در سال 1834 ، یک آمریکایی تبعه تبعه خارج از کشور در انگلیس ، یعقوب پرکینز ، اولین سیستم برودتی فشرده سازی بخار را ساخت. این یک دستگاه با چرخه بسته بود که می توانست به طور مداوم کار کند. [6] در سال 1842 ، توسط پزشك آمريكايي ، جان گوري ، [7] كه يك نمونه اوليه ساخت ، تلاش مشابهي انجام شد ، اما اين يك موفقيت تجاري بود. مهندس آمریکایی الكساندر توئینینگ در سال 1850 حق ثبت اختراع انگلیس برای سیستم فشرده سازی بخار را كه از اتر استفاده می كرد ، گرفت.
