ویرگول
ورودثبت نام
Sara
Sara
Sara
Sara
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

رزهای سیاه لندن

فصل ۱ چپتر ۲

باران ریزی از سپیده‌دم شروع شده بود.

الیزابت پنجره کوچک خانه را باز کرد. بوی خاک خیس و دود زغال در هوا پیچیده بود. لندن هیچ‌وقت واقعاً بیدار نمی‌شد؛ فقط از مه شب به مه صبح می‌رسید.

صدای سرفه‌های مادرش از اتاق کناری آمد.

الیزابت لیوان آب را روی میز گذاشت و آرام گفت: «امروز حالت بهتره؟»

مادر لبخند کم‌رنگی زد.

«نگران من نباش... فقط مواظب خودت باش.»

الیزابت چیزی نگفت. سکه‌هایی را که شب قبل گرفته بود شمرد. آن‌قدر نبود که داروی هفته آینده را بخرد.

او شال خاکستری‌اش را دور گردن پیچید، سبد گل را برداشت و از خانه بیرون رفت.

خیابان از همیشه شلوغ‌تر بود.

دست‌فروش‌ها فریاد می‌زدند، کالسکه‌ها از کنار مردم عبور می‌کردند و گروهی دور پسرکی جمع شده بودند که روزنامه می‌فروخت.

«خبر فوری! قتل در محله وست‌مینستر! قاتل رز سیاه دوباره ظاهر شد!»

الیزابت بی‌اختیار ایستاد.

پسرک روزنامه‌ای به سمتش گرفت.

«فقط یک پنی، خانم.»

الیزابت آخرین سکه‌های خردش را داد و روزنامه را گرفت.

تیتر با حروف درشت نوشته شده بود:

«تاجر سرشناس لندن در خانه‌اش به قتل رسید.»

پایین‌تر نوشته بود:

«پلیس اعلام کرده کنار جسد، یک رز سیاه پیدا شده است. هویت قاتل همچنان ناشناخته است.»

دست الیزابت لرزید.

رز سیاه...

دقیقاً همان چیزی که دیشب دیده بود.

اما اگر حقیقت را به پلیس می‌گفت چه؟

آیا حرفش را باور می‌کردند؟

یا فقط او را متهم می‌کردند؟

روزنامه را بست و به راه افتاد.

هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بود که احساس کرد کسی مراقبش است.

نگاهش را میان جمعیت چرخاند.

هیچ‌کس.

فقط مردمی که بی‌تفاوت از کنار هم عبور می‌کردند.

«داری خیال‌پردازی می‌کنی...»

زیر لب این را گفت، اما دلش آرام نشد.

چند ساعت بعد، وقتی آخرین دسته گل را فروخت، مسیر همیشگی‌اش را به سمت خانه در پیش گرفت.

خورشید پشت ابرهای تیره پنهان شده بود و مه دوباره آرام‌آرام خیابان‌ها را می‌بلعید.

در پیچ یکی از کوچه‌های باریک، چیزی روی زمین توجهش را جلب کرد.

یک پاکت نامه.

بدون مهر.

بدون نام فرستنده.

خم شد و آن را برداشت.

داخلش فقط یک برگه بود.

با خطی مرتب و مشکی نوشته شده بود:

«اگر می‌خواهی زنده بمانی، درباره مردی که دیشب دیدی با هیچ‌کس حرف نزن.»

نفسش در سینه حبس شد.

نامه را دوباره خواند.

یک بار...

دو بار...

این یعنی کسی می‌دانست او آنجا بوده است.

اما از کجا؟

در همان لحظه، صدای قدم‌های آرامی از انتهای کوچه به گوش رسید.

الیزابت سرش را بالا آورد.

در میان مه، سایه مردی با کلاه بلند برای چند ثانیه دیده شد.

وقتی پلک زد...

برای خواندن ادامه داستان و داستان های بیشتر فالو کننن

سایه ناپدید شده بود.

لندنداستانگل رز
۱
۰
Sara
Sara
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید