امروز قرار بود راجع به علاقه مندیهامون فکر کنیم، لیستشون کنیم و در مورد یکیشون و احساسمون بهش بنویسیم… راستش حوزه علاقهمندیهای من اونقدر گسترده است و طیف وسیعی داره که تقریبن همهچیز از هنر، ادبیات، تاریخ، فلسفه، ورزش، سفر، آموزش و … در برمیگیره و گاهی فکر میکنم کاش حداقل کمی بهتر از تمامی اون علاقهها استفاده کرده بودم که شاید الان در مسیری بودم که به لحاظ علاقه و رضایت با اکنونم فاصلهای قابل توجه داشت… چه میاندیشیدم و چه شد…
یکی از جذابترین حوزههای تفکر و زیست برای من بحث فلسفه و چرایی و چگونگی بسیاری از اموری بوده که به طور علمی و زمینی براش پاسخی وجود نداره و صرفا بر اساس فرضیات و اصول فرضی که نتایج ذهنی قابل قبولی دارند، مورد توجه ما قرار میگیرند. اواسط دهه ۸۰ بود که به پیشنهاد دوستی، در یک دوره آموزش فلسفه توی نشر چشمه حضور پیدا کردم. استادمون در اون سالها مسعود زنجانی بود که بسیار باسواد و دارای مطالعات بسیار گسترده در حوزه فلسفه بود؛ حضور در اون کلاسها و اون فضا برای من تو اون دوران تجربه بسیار بینظیری بود که همچنان یادش حسی از خوشی در دلم و لبخندی بر لبم میاره… مناسفانه بنا به دلایل اجتماعی و تغییرات شگرف اون سالها کلاس فلسفه ما بعد از چند ماه دیگه تشکیل نشد و اون مسیری که به اون غنا و ژرفا آغاز شده بود، نیمه کاره باقی ماند… امروز که به اون روزها فکر میکنم به نظرم میاد شاید یکی از دلایل شخصی که اون جریان و اون مطالعات ادامه پیدا نکرد، متفاوت بودن مسیر شغلی و حرفهای من از اون فضای جذاب ماورایی بود که متاسفانه خودم هم دیگه پیگیرش نشدم...
در سالهای اخیر به نوعی دیگه وارد مطالعات و پیگیریهای فلسفی در خصوص وجود خالق برای این جهان و حضور مخلوقات آن شدهام و جالب آنکه اینقدر کشف ذرهای آگاهی در مورد خالق و مخلوقاتش، سرشار از حس شادی و رضایتم میکنه، فکر میکنم اندیشمندان و عرفایی که در قرون ششم و هفتم میزیستند، چه شعفی داشتند و چه تجربیاتی رو در اون دوران به دست آورده بودند… شاید اگر جوامع سرمایهداری با این همه زرق و برق و جذابیتهای ظاهری و مالی وجود نداشتند، بشر تجربههای نابتری از کشفیات ماورایی و فرازمینی خودش پیدا میکرد و حال بشر چقدر بهتر بود…