قطع شدن ناگهانی VPN میتواند باعث شود اتصال اینترنت از مسیر عادی برقرار شود و IP واقعی کاربر در معرض دید قرار بگیرد. به همین دلیل، قابلیت Kill Switch یا «قطع اضطراری اینترنت» برای کاربرانی که به حریم خصوصی، امنیت حسابها و پایداری اتصال اهمیت میدهند، اهمیت زیادی دارد.
اما آیا V2Ray بهصورت داخلی کیلسوییچ دارد؟ پاسخ کوتاه این است: خود V2Ray و Xray بهتنهایی کیلسوییچ کامل ندارند؛ فعالسازی این قابلیت به کلاینت، سیستمعامل و نوع اتصال بستگی دارد. در اندروید معمولاً میتوان از قابلیت داخلی Always-on VPN و Block connections without VPN استفاده کرد. در ویندوز نیز باید از حالت TUN، فایروال یا ابزارهای جانبی کمک گرفت.


کیلسوییچ قابلیتی امنیتی است که در صورت قطع شدن تونل VPN، اتصال اینترنت را متوقف میکند. هدف آن جلوگیری از برقراری ارتباط مستقیم با اینترنت از طریق ISP یا شبکه معمولی است.
برای مثال، فرض کنید با یک کانفیگ VLESS به سرور متصل هستید و همزمان در حال استفاده از یک سرویس حساس، حساب کاربری، بازی آنلاین یا برنامهای هستید که نباید IP واقعی شما را ببیند. اگر سرور برای چند ثانیه از دسترس خارج شود و کیلسوییچ وجود نداشته باشد، ممکن است برنامه بهصورت خودکار از اینترنت مستقیم استفاده کند.
در چنین شرایطی، موارد زیر ممکن است رخ دهد:
IP واقعی کاربر برای مقصد ارسال شود.
DNS از مسیر عادی اپراتور یا ISP پاسخ بگیرد.
اتصال برنامه از پروکسی به اینترنت مستقیم تغییر کند.
موقعیت تقریبی کاربر برای سرویس مقصد مشخص شود.
نشست کاربر قطع یا حساب او با هشدار امنیتی مواجه شود.
کیلسوییچ با مسدود کردن ترافیک خارج از تونل، بین «اتصال امن» و «قطع کامل اینترنت» انتخاب میکند؛ نه اینکه اجازه دهد اتصال بدون VPN ادامه پیدا کند.
V2Ray یک نرمافزار یا چارچوب ارتباطی برای ساخت و مدیریت پروکسیهای مختلف است. پروتکلهایی مانند VMess، VLESS، Trojan و برخی روشهای انتقال در محیط V2Ray یا Xray استفاده میشوند. بااینحال، V2Ray ذاتاً مانند برخی VPNهای تجاری یک برنامه کامل با رابط کاربری، فایروال داخلی و کیلسوییچ یکپارچه نیست.
به بیان ساده، V2Ray معمولاً وظیفه ایجاد تونل و انتقال ترافیک را بر عهده دارد؛ اما مسدود کردن تمام ترافیک خارج از تونل، به لایههای دیگری وابسته است.
این لایهها میتوانند شامل موارد زیر باشند:
کلاینتی که از V2Ray یا Xray استفاده میکند.
قابلیت VPN سیستمعامل.
حالت TUN در ویندوز یا لینوکس.
تنظیمات Always-on VPN در اندروید.
فایروال سیستم یا قوانین مسیریابی.
تنظیمات DNS و جلوگیری از نشت آن.
در نتیجه، وجود VLESS یا Reality در کانفیگ بهتنهایی به معنای فعال بودن Kill Switch نیست.
در اندروید، V2RayNG میتواند از قابلیتهای VPN سیستمعامل استفاده کند. طبق گزارش و توضیحات موجود در مخزن رسمی V2RayNG، هنگام فعال بودن VPN و در دسترس نبودن سرور، سیستم میتواند ترافیک را مسدود کند؛ بااینحال، این موضوع بیشتر به تنظیمات VPN اندروید وابسته است و نباید آن را با یک کیلسوییچ مستقل داخلی اشتباه گرفت.
برای فعالسازی این قابلیت در بیشتر گوشیهای اندرویدی، مراحل زیر را انجام دهید:
وارد بخش Settings شوید.
گزینه Network & Internet یا Connections را باز کنید.
وارد بخش VPN شوید.
کلاینت V2RayNG را انتخاب کنید.
گزینه Always-on VPN را فعال کنید.
گزینه Block connections without VPN را نیز فعال کنید.
نام گزینهها ممکن است براساس برند گوشی، نسخه اندروید و رابط کاربری متفاوت باشد. در برخی گوشیها باید از مسیر زیر اقدام کنید:
Settings > Connection & sharing > VPN
پس از فعالسازی، هر زمان VPN خاموش شود یا تونل ارتباطی از دست برود، سیستم تلاش میکند ترافیک خارج از VPN را مسدود کند.

فعال کردن Always-on VPN بهتنهایی همیشه کافی نیست. گزینه مهمتر، Block connections without VPN است. این گزینه باعث میشود برنامهها بدون وجود تونل VPN اجازه دسترسی به اینترنت نداشته باشند.
همچنین بهتر است موارد زیر را بررسی کنید:
گزینه Battery Saver برای V2RayNG محدودکننده نباشد.
اجرای پسزمینه برنامه مجاز باشد.
برنامه در فهرست اپلیکیشنهای پاکشونده از حافظه قرار نگیرد.
پس از فعالسازی، با قطع دستی اتصال، عملکرد کیلسوییچ آزمایش شود.
در زمان تغییر کانفیگ، احتمال چند لحظه اختلال یا قطع اینترنت را در نظر بگیرید.
در ویندوز، وضعیت کمی متفاوت است. اگر از حالت System Proxy استفاده کنید، تنها برنامههایی که از تنظیمات پروکسی ویندوز پیروی میکنند از تونل عبور خواهند کرد. برخی برنامهها، بازیها، سرویسهای سیستمی و ترافیک DNS ممکن است از این پروکسی استفاده نکنند.
برای پوشش گستردهتر، استفاده از حالت TUN گزینه مناسبتری است. در این حالت، کلاینت یک رابط شبکه مجازی ایجاد میکند و ترافیک سیستم را به شکل گستردهتری از مسیر Xray یا V2Ray عبور میدهد.
بااینحال، TUN بهتنهایی تضمینکننده کیلسوییچ کامل نیست. اگر سرویس Xray متوقف شود یا رابط TUN از کار بیفتد، ممکن است بخشی از ترافیک به مسیر مستقیم برگردد. برای امنیت بیشتر میتوان از راهکارهای زیر استفاده کرد:
فعال کردن TUN در v2rayN.
جلوگیری از غیرفعال شدن خودکار رابط TUN.
استفاده از Windows Firewall برای مسدود کردن ترافیک خارج از مسیر مشخص.
تنظیم قانون خروجی فقط از طریق رابط مجازی.
بررسی جداگانه IPv4 و IPv6.
آزمایش اتصال با قطع سرور یا توقف هسته Xray.
در یک گفتوگوی مرتبط در V2RayNG نیز به این نکته اشاره شده که در نسخه دسکتاپ، استفاده از TUN و خاموش نکردن آن میتواند به ایجاد رفتار مشابه کیلسوییچ کمک کند؛ اما تنظیمات دقیق به کلاینت و سیستم بستگی دارد.
بخش Routing در Xray میتواند ترافیک را بر اساس دامنه، IP، پورت، پروتکل یا نوع اتصال به خروجیهای مختلف هدایت کند. مستندات رسمی Xray توضیح میدهند که قوانین Routing از بالا به پایین بررسی میشوند و نخستین قانون منطبق، مسیر خروجی را مشخص میکند.
برای نمونه، میتوان ترافیک خاصی را به خروجی block فرستاد. این خروجی معمولاً با پروتکل blackhole ساخته میشود و دادههای ارسالشده به آن را دور میاندازد. مستندات رسمی Xray نیز استفاده از خروجی blackhole برای مسدودسازی ترافیک را توضیح دادهاند.
پس از تنظیم کیلسوییچ، بهتر است عملکرد آن را آزمایش کنید. آزمایش ساده به این شکل است:
ابتدا به سرور متصل شوید.
یک صفحه یا سرویس معمولی را باز کنید.
هسته Xray یا اتصال سرور را متوقف کنید.
یک برنامه جدید را باز کنید.
بررسی کنید آیا اینترنت کاملاً قطع شده است یا خیر.
پس از برقراری مجدد VPN، اتصال را دوباره آزمایش کنید.
اگر با توقف تونل، مرورگر یا برنامه همچنان به اینترنت دسترسی دارد، کیلسوییچ کامل فعال نیست.
همچنین باید به نشتهای احتمالی توجه کنید:
بررسی IP عمومی قبل و بعد از اتصال.
بررسی DNS Leak.
آزمایش IPv6 در صورت فعال بودن آن.
تست مرورگر، بازی و برنامههای خارج از پروکسی.
بررسی اتصال در زمان خاموش بودن سرور.
تغییر IP بهتنهایی کافی نیست؛ هدف کیلسوییچ این است که هنگام قطع تونل، هیچ ارتباطی از مسیر مستقیم برقرار نشود.

وجود کیلسوییچ به نوع کانفیگ V2Ray، پروتکل VLESS یا VMess و حتی کیفیت سرور بهتنهایی وابسته نیست. کیلسوییچ عمدتاً در سمت کاربر و کلاینت فعال میشود. بنابراین حتی اگر از یک سرور پایدار و پرسرعت استفاده کنید، باید تنظیمات کلاینت و سیستمعامل را نیز بررسی کنید.
سرویسهایی مانند اولتراپینگ میتوانند با ارائه کانفیگهای مناسب، سرورهای پایدار و راهنمای اتصال، تجربه بهتری برای کاربران فراهم کنند؛ اما فعالسازی کیلسوییچ در گوشی یا رایانه همچنان باید از طریق تنظیمات همان دستگاه انجام شود.
برای کاربران اندروید، بهترین راهکار معمولاً فعال کردن Always-on VPN و Block connections without VPN است. کاربران ویندوز نیز بهتر است از TUN به همراه قوانین فایروال استفاده کنند. در هر دو حالت، آزمایش عملی پس از تنظیم ضروری است.