پارچههای پولکی از ترندهای پاییز و زمستان امسال همچنین بهار سال آینده هستند. پارچههای پولکی به ویژه پولکهای درشت در فشنشوهای پاییز و زمستان ۲۰۲۱-۲۰۲۲ جلب توجه میکردند. در فشن شو بهار ۲۰۲۲ نیز شاهد ادامه روند استفاده از این پارچه هستیم. همین مساله ما را برآن داشت، تا به تاریخچهی پارچههای پولکی، متریال مورد استفاده جهت ساخت پولکها و انواع آن بپردازیم.

در بین سالهای ۱۴۸۰- ۱۴۸۲ “لئوناردوداوینچی” طرحی برای دستگاهی تهیه کرد که با استفاده از اهرم قرقره از یک ورقه فلزی، دیسکهای کوچکی تولید کند. از آنجایی که این دستگاه هرگز ساخته نشد به طور یقین میتوان این دستگاه را برای ساخت پولکها به حساب آورد یا برای هدفهای کاربردیتر دیگری در نظر گرفت.

برخی از شواهد تاریخی نشان میدهد که از ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد، در دره رود سِند (مرز کشور پاکستان و هند کنونی) از پولک دوزی بر روی لباس استفاده میشد. در زمان مصر باستان در مقبره توتانخامون (از۱۳۲۳ قبل از میلاد تا ۱۳۴۱ قبل از میلاد) که در سال ۱۹۲۲ بازگشایی شد، بر روی لباس پادشاه مصر صفحههای پولکی دوخته شده بود. اولین نسخه، ناگتهای طلایی (nuggets) بودند که به صورت دایرههای نازک چکشکاریشده و مرکز این پولکها، سوراخ شده بودند. انبوهی از آنها در سراسر قبر توتنخامون پراکنده شده بود و با رسوبات آهن به رنگهای قرمز و بنفش رنگآمیزی یا به شکل گُلهایی در طول لباس تشریفاتی او دوخته شده بود.
ترند پارچههای پاییز و زمستان ۲۰۲۱-۲۰۲۲

کلمهی پولک در زبان انگلیسی (sequine)، به پول و ثروت اشاره دارد. این کلمه از کلمه عربی sikka به معنی سکه یا قالب ضرب شده، گرفته شدهاست. بنابراین دوختن فلزات و سکههای گرانبها در گذشته تنها به دلیل آمادگی، برای سفر آخرت افراد متمول نبود، بلکه وسیلهای برای تزیین لباس افراد ثروتمند نیز محسوب میشد.
در طول قرن ۱۳ میلادی سکههای تولید شده در ونیز با نام زکینو zecchino وجود داشت. در گذشته دوختن طلا و سایر فلزات به صورت سکه بر روی لباس، به عنوان سمبلی برای باز داری از دزدی و نشاندادن ثروت و دارایی و شکوه بود، این موضوع را بیشتر در زندگی عشایر خاورمیانه و اروپا روبرو هستیم. علاوه بر حفظ اشیای قیمتی لباسهای پولکدار در بسیاری از تمدنهای باستان مانند هند، مصر، پرو و… جلوههای درخشان دفعکننده ی ارواح شیطانی نیز بودند.

در ربع اول قرن ۱۷ میلادی پارچههای سکهدوزی شده در میان زنان دربار، اشراف و متولین جامعه محبوب بود. پولکهای درخشان فلزی که در قرن ۱۷، ۱۸ و ۱۹ میلادی بر روی لباس و اکسسوریها کار شده بود، جلوهای تجملی به آن میبخشید. پولکها با ورود کولیهای مهاجر در اروپا به عنوان ابزاری برای نمایشی رفاه بر روی لباس استفاده میشد. این مساله سنتی بود که از دوره الیزابت در لباسها دیده میشود. از لباسهای این دوره میتوان به لباسی متعلق به قرن ۱۷ با گلدوزی و پولکدوزی در موزهی ویکتوریا و آلبرت لندن اشاره کرد.

در قرن ۱۹ سکههای zecchino سرانجام منسوخ شد و پولکهای فرانسوی مورد استقبال مردم قرار گرفت که به عنوان یکی از مولفههای فشن تا امروز پوشیده و شناخته میشود.
استفاده از پولک بر روی لباس پس از کشف مقبره توتنخامون در دهه ۱۹۲۰ به طور تصاعدی افزایش یافت. در پی کشف مقبره پادشاه مصر و رسانهای شدن آن، مصرف پولک در لباس طراحی شده در آن دوران ترندهای مد را تغییر داد. با شکاف بیشتر اقتصادی در بافت جامعه پوشیدن پولکها معادل داشتن یک بیرکین (کیف معروف hermes) پوشیده شده با الماس بود.
“با آغاز قرن ۲۰ام استفاده از الماس برای نمایش رفاه و ثروت رواج یافت”

در دهه ۱۹۲۰ میلادی پولکهای فلزی بر روی فلپرها دوخته میشد که وزن زیادی داشت. فلپرهای پولکی امضای لباس زنان در این دهه بودند. زنانی که با تغییر جایگاه خود در اجتماع در دهه ۱۹۲۰ رانندگی میکنند، سیگار میکشند و نمادی از بیپروایی و بیان عقل و احساس با لباس خود هستند. لباسهای فلپر با دامنهایی تا کمی زیر زانو همراه با درخشش پولکها و مهرهها در رقص جاز با الهام از ستارگان هالیوود شامل ستارگان فیلمهای صامت مانند آنا می وونگ بود.
پارچه سیرساکر، داستان پارچهی ایرانی در کنگرهی آمریکا
https://mag.sarak-co.com/%d8%aa%d8%b1%d9%86%d8%af-%d9%be%d8%a7%d8%b1%da%86%d9%87%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84%da%a9%db%8c%d8%8c-%d9%86%d9%85%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%ab%d8%b1%d9%88%d8%aa-%d8%af/