به نام خدا
« سارا كوهستاني »
اينكه در اين روز ها همه ما افسرده و نگرانيم ، گفتن ندارد . خودتان هم مي دانيد. كلا از قديم الأيام ايراني جماعت درست و حسابي روز خوش نديده است . تا مي رود دمي نفس راحت بكشد ، اسكندر تخت جمشيد را به آتش مي كشد، اعراب هوس مرز هاي ايران را مي كنند و رومي ها هم بيخيال نمي شوند. وقتي گرد و خاك اين بدبختي ها فروكش مي كند مغول ها تازه رم مي كنند ! . بعد تر هم قاجار ها قدرت را به دست مي گيرند و با سوهان پيمان نامه هاي گلستان تركمن چاي شروع مي كنند به قرچ و قرچ سابيدن سيستم عصبي ايراني ها . ديگر وارد حواشي انقلاب و جنگ تحميلي و داستان هاي بعدش نمي شوم. هر چه باشد ، من تازه 17 سالم است و هنوز براي نگاه كردن به سر در اوين در حالي كه دستبند خورده ام خيلي زود است!
من به شما مي گويم كه چرا اينقدر اين روزها حالمان گرفته است ؛ چرا الان مصداق بارز عبارت « بدبختي پشت بدبختي » شده ايم ؟
اگر پاسخ و نظرمن را در اين مورد بخواهيد به شما مي گويم اينها همه تأثير موجودي موذي در ذهن ما به نام « توجه مداوم منفي » است .
اصلا توجه چيست كه منفي اش ما را بدبخت كند ؟
من اخيراَ متوجه موضوعي شده ام كه دلم ميخواهد آن را به شما هم بگويم . پيشاپيش براي قلم ناشي ام پوزش مي طلبم . من تمام تلاش خودم را به كار بسته ام تا شما خواننده ي گرامي ، احساس نكنيد كه كتاب فلسفه دبيرستان را در دست گرفته ايد ☺
« از توجه تا اتفاق »
هر توجهي - منفي يا مثبت - از خود ارتعاشاتي به جهان ميفرستد جهان در پاسخ ، همان ارتعاش را در قالب شرايط و افراد، به صاحب فكر برميگرداند .
براي مثال، اگر شما مدام با خواندن صفحات " شوك " روزنامه به اتفاقات ناخوشايند توجه مي كنيد ، احساس نا امني و ترسِ از دست دادن را در خود خواهيد داشت ؛ در نتيجه ارتعاش همين را ميفرستيد و جهان نيز با قرار دادن اتفاقاتي بر سر راه زندگي تان، مثل دزدي شدن از شما ، به آن افكار و احساسات پاسخ خواهد داد .
روزانه ميليونها فكر از ذهن ما به سرعت عبور ميكند. حتي فكر اينكه بخواهيد تك تك آنها را شناسايي و كنترل كنيد هم آزاردهنده است. لازم نيست ديوانه وار افكار خود را تحت نظر گرفته و غربال كنيد ، اين خودش بدبختي ديگري به بار مي آورد ! پس چه بايد كرد ؟
چيزي كه در مورد حواس پنجگانه به ذهن ما خطور نمي كند اين جفنگيات است : " اگراين حس لامسه نبود من نمي سوختم " يا " اگر اين بويايي مزاحم نبود من هيچ وقت از بوي فاضلاب خانه عذاب نمي كشيدم ! " خيلي عجيب است ؛ نه ؟!
پس چطور وقتي احساسات بد ما ميخواهند به ما بفهمانند كه افكارمان با اهدافمان هم جهت و هماهنگ نيست ، به جاي تغيير افكارمان، به آن ها بد و بيراه مي گوييم؟ بله ! احساسات شما به سان قطب نماهايي هستند كه كم و كيف مسير افكارتان را به شما اطلاع مي دهند .
از زماني كه ارتعاش فرستاده مي شود تا زماني كه نتيجه ي آن به ما باز گردد ، حد فاصلي به اسم احساس وجود دارد . اينجاست كه همان احساس شما مانند قطب نمايي دقيق، به كمك شما خواهد آمد.
زياد سخت نگيريد، خيلي ساده است . اگر احساس خوبي داريد؛ اگر احساس شور و اشتياق ، شادي ، عشق ، سپاسگزاري ، دارايي و اعتماد به نفس مي كنيد؛ تبريك ! توجه و افكار شما درست در جهتي كه براي آنها تعريف شده اند ، يعني در مسير اهدافتان هستند . پس بگذاريد چرخ همين احساس تا زماني كه شما را به اهداف تان برساند ، بچرخد .
چي ؟ احساستان بد است ؟ خب اين كه چيز ترسناكي نيست ! چرا انقدر به هم ريخته اي ! چرا اصرار داري به عقربه ي قطب نمايي گله كني كه راهنماي توست ! اتفاقاَ دارد به شما مي فهماند كه بايد جهت افكار خود را تغيير دهيد و اين موهبتي است بسيار بزرگ ؛ پس شكرگزارش باشيد و به هشدارش عمل كنيد ! از زماني كه ارتعاش فرستاده مي شود تا زماني كه نتيجه ي آن به ما باز گردد ، حد فاصلي به اسم احساس وجود دارد . اينجاست كه همان احساس شما مانند قطب نمايي دقيق، به كمك شما خواهد آمد.
مگر شما از آژير ماشينتان بخاطر پر سر و صدا بودنش ايراد مي گيريد؟ قطعا نه. شما از اينكه ماشينتان از سرقت نجات پيدا كرده است ابراز خوشحالي ميكنيد.
با براي مثال به عقربه ي قطب نماي خود فحش ميدهيد و گله ميكنيد كه چرا كج است ؟! نه ! شما از اينكه فهميديد اشكال جهت گيري تان كجاست راه درست را مي يابيد.
مي دانم، الآن با خودتان فكر مي كنيد خب ، گيريم اين آژير احساس ماست كه فعال شده ؛ حالا چي ؟ چطور حال خود را خوب كنيم با وجود اين همه گرفتاري ؟ بالاخره اين يك واقعيت است و ناديده گرفتن آنها واقعا كودكانه و مسخره است ! لابد بعد هم به آقاي كلانتري بيچاره بد و بيراه مي گوييد كه چرا بچه هاي 17 - 18 ساله را توي دوره ي بزرگتر ها راه مي دهد تا هر چه رويا و توهمات مزخرف دارند وسط كار ما پياده كنند !!
من اينجا در مقابل شما - با كمال احترام - مي ايستم و از شما مي خواهم دست نگه داريد .
من در ادامه به شما خواهم گفت كه چطور احساس خود را خوب كنيد، اما مطمئناَ نمي توانم تا زماني كه شما را درست و حسابي توجيه نكرده ام تأثير گذار باشم؛ مي توانم ؟!
پس لطفاَ به اين قسمت خوب دقت كنيد :
1. همه ي ما در درون و قلب خود قبول داريم كه هر كدام از ما به دليلي پا بر زمين گذاشته ايم و خداوند براي خلق انسان ها « تاس نمي اندازد ! »_نقل قول از انيشتين . پس به برنامه ريزي خداوند اعتماد كرده و بيخودي نق نزنيم .
2. احتمالا از خود مي پرسيد : " دليل به دنيا آمدن من چه بوده است ؟ " خب، جوابش ساده است . همان كسي كه هدف خلقت را در وجودت قرار داده ، علاقه ي انجام همان كار را هم در تو گذاشته تا بتواني انجامش دهي. يادت باشد انسان به طور فطري ، به خداوند علاقه دارد كه نهايت خوبي ها و زيبايي هاست . پس علايق و اهداف ما نشانه هايي از خواست خداوند هستند .
3. مي گوييد : " بله، البته كه من هم علايقي دارم . اما واقعيت زندگي من اين است ؛ فقر ، يأس و افسردگي ، طلاق يا هر چيز ديگر . واقعيت ها مانعي بر سر راه موفقيت من هستند ." جواب من اين است كه اگر بحث ارتعاش را به ياد داشته باشيد ، اين ها همه نتيجه احساسات بدي هستند كه شما در گذشته به هشدارشان توجه نكرديد . وقتي شما ارتعاشات منفي خود را كه از طريق احساسات بد بروز مي كنند كنترل نكنيد و تمركزتان را به آن چه دوستش داريد ندهيد ، جهان هستي از همان اتفاقات ناخوشايند به شما خواهد داد ، دوباره و دوباره ، تا جايي كه به شما بفهماند بايد نقطه فوكوس خود را تغيير دهيد.
پس : واقعيت ها لزوما آن چه و طوري كه ما فكر مي كنيم نيستند. از آنها نترسيد . آن ها فقط نتيجه ي ارتعاشات قبلي شما هستند كه با تغيير احساستان ، مي توانيد از تداوم آن ها جلوگيري كنيد .
حالا فكرش را بكنيد ؛ ما وارد شبكه هاي اجتماعي مي شويم ؛ مدام با اخبار فقر ، تورم ، سيل ، زلزله ، ظلم ، فساد و تبعيض ها در سطح جهان رو به رو مي شويم و با توجه تك تك آن ها در احساسات و حال بدمان غرق مي شويم ، هشدار احساس را ناديده مي گيريم و بعد هم تعجب مي كنيم كه چرا اين همه بلا سرمان مي آيد !
اما حالا شما ديگر به سطحي از آگاهي رسيده ايد كه منشأ مشكلات را تشخيص دهيد و اكنون مي توانيد جلوي آن ها را بگيريد . به سادگي با تمريناتي كوچك ، احساسات خوب را براي خود به ارمغان بياوريد و سپس به قول آقاي محمود نامني " نظاره گر باشيد آثار شگرف آن را ! "
در آخر، تمريناتي جهت دستيابي به احساسات خوب پيشنهاد مي كنم :
- تكرار عبارات تأكيدي
- توجه به نكات مثبت خود جهت افزايش اعتماد به نفس
- شكرگزاري مداوم
- تجسم روياها با حس خوب؛ نه با حسرت و افسوس.
- نقش بازي كنيد . اگر همين الآن غول چراغ جادو خواسته ي شما را تحقق بخشد ، چگونه فكر مي كنيد ، راه مي رويد، نفس مي كشيد...؟ همين احساس خوب را در خود به وجود آورده و فيلم بازي كنيد .
در نهايت، ضمن سپاسگزاري از شما خواننده ي محترم، توصيه مي كنم كه اگر به موضوع علاقه مند هستيد حتماَ به منابع معتبر ديگري مراجعه كنيد و به نوشته هاي بنده بسنده نكنيد . خطا ها و ناشيگري بنده در متن را به بزرگواري خود ناديده بگيريد . اين اولين مقاله ي من است و به احتمال زياد نتوانسته ام حق مطلب را آن طور كه بايد و شايد ادا كنم. شايد باور نكنيد كه من براي طرح موضوع ، تكميل متن و ويرايش آن چقدر زحمت كشيده و حتي گريه كردم ?( ولي نگران نباشيد؛ الآن كه اين متن را تايپ كردم خنده ام گرفته است ! )
اميدوارم لذت برده باشيد . با آرزوي موفقيت ، ثروت و سلامت براي همه ي شما عزيزان ?