
پنج سال است که در حوزه سئو و تولید محتوای بلاگ فعالیت میکنم. در تمام این سالها، یاد گرفتم چطور مقالهای بنویسم که گوگل آن را دوست داشته باشد؛ چطور کلمات کلیدی را پیدا کنم، ساختار محتوا را بچینم و رتبه بگیرم.
اما یک چیز همیشه کم بود؛ خودم.
هیچوقت شبکه اجتماعی نداشتم. هیچوقت اسم یا عکس من جایی دیده نمیشد. حتی وقتی ساعتها برای نوشتن یک مقاله وقت میگذاشتم، نامم زیر آن نبود. برای من کافی بود که محتوا نتیجه بگیرد؛ مهم نبود کسی بداند نویسندهاش چه کسی است. راستش را بخواهید، اصلا دلم نمیخواست که کسی مرا بشناسد.
اگر بخواهم صادق باشم، دلیلش علاقه به کار پشتصحنه نبود. حقیقت این است که از دیده شدن میترسیدم؛ از اینکه درباره خودم حرف بزنم، نظرم را با نام خودم منتشر کنم یا در معرض قضاوت دیگران قرار بگیرم. برای همین، سالها ترجیح دادم پشت برندها و وبسایتهای دیگر بمانم. نوشتههایم دیده میشدند، اما خودم نه.
اما در چند ماه گذشته، همزمان با تصمیمی که برای کار کردن روی خودم گرفتم، اتفاق جالبی افتاد. احساس کردم دیگر نمیخواهم همیشه پشت صحنه باشم.
شبکههای اجتماعیام را با نام و عکس خودم ساختم؛ کاری که تا همین چند وقت پیش برایم ترسناک بود. بعد تصمیم بزرگتری گرفتم؛ دامنه سایتی را که مدتها به راهاندازیاش فکر میکردم، این بار به نام خودم ثبت کردم.
برای اولین بار احساس کردم دیگر نمیخواهم فقط برای الگوریتمهای گوگل بنویسم؛ میخواهم برای آدمها بنویسم با اسم و مشخصات خودم.
در کنار فعالیت کاری ام در حوزه سئو و تولید محتوا، همیشه به عنوان دانشآموخته علوم تغذیه، مطالعه درباره سلامت جسم ، روح و روان بخش مهمی از زندگیام بوده است.هر کتاب، مقاله و پژوهش جدید برایم شبیه پیدا کردن تکهای از یک پازل بوده است.
امروز دیگر دلم نمیخواهد این دانستهها فقط در دفترچهها یا فایلهای شخصیام بمانند.
میخواهم آنها را به زبانی ساده، علمی و قابل فهم با دیگران به اشتراک بگذارم؛ شاید بتوانند به کسی کمک کنند انتخاب آگاهانهتری داشته باشد یا نگاهش به سلامت کمی تغییر کند.
هنوز هم سئو را دوست دارم. هنوز هم معتقدم محتوایی که پیدا نشود، کمتر فرصت اثرگذاری دارد.
اما امروز اولویت ذهنم تغییر کرده است. تا همین چند وقت پیش، اگر قرار بود سایت یا صفحهای راهاندازی کنم، باز هم نامی غیر از خودم برایش انتخاب میکردم و ترجیح میدادم مثل همیشه پشت صحنه بمانم.
اما امروز تصمیمم فرق کرده است. این بار میخواهم چیزی را با نام خودم بسازم؛ یک برند شخصی که بازتابدهنده مسیر، دانش و ارزشهایی باشد که سالها برایشان وقت گذاشتهام
میخواهم به عنوان یک کوچ سلامت، در شبکه های اجتماعی هم دانستههایم را با آدمها به اشتراک بگذارم و رابطهای بسازم که بر پایه اعتماد شکل بگیرد، نه فقط رتبه در نتایج جستجو.
شاید بزرگترین اتفاقی که این دوره برای من رقم زد، فقط یاد گرفتن تولید محتوا نبود.
بلکه شروع مسیری بود که در آن تصمیم گرفتم دیگر پشت محتواها پنهان نشوم؛ با نام خودم بنویسم، مسئولیت حرفهایم را بپذیرم و دانستههایی را که سالها با علاقه جمع کردهام، با دیگران به اشتراک بگذارم.
فکر میکنم این بار، مهمترین چیزی که میخواهم رشد کند، فقط رتبه سایتها نیست؛ بلکه اعتماد و ارتباطی است که میان من و مخاطبانم شکل میگیرد.