زندگی را سخت گرفته ام
نه؟!
یکدفعه سوالی در ذهنم جرقه زد و نوشتم؛ شاید این سوال کلیشه ای و تکراری باشد اما سوالی بود که من تاحالا بهش جواب نداده بودم. سوال این بود :
"زندگی چیست....؟"
شروع کردم به پاسخ دادن.
زندگی چیست؟ زندگی آغاز کردن روز جدید و دیدن طلوع آفتاب است
خوردن چای هل زیر باران بهاری
بازی کردن با بچه هاست
بوی خاک نم خورده
خنده های گاه و بی گاه از ته دل
خوردن شیرینی تازه و داغ دست پخت خودم
دادن هدیه کوچیک به عزیزانم
گوش دادن به یه موسیقی بی کلام
پیاده روی در هوای بهاری
شنیدن صدای پرنده ها صبح زود
محبت دوستان و اطرافیانم
خوردن چای دودی کنار آتش
خنداندن و خندیدن کسانی که واسم عزیزن و ناراحت اتفاقات و درگیر مسائلی هستند
گوش دادن به حرف ها و درددل های دوست هام
یک مکالمه تلفنی طولانی با دوستم
یادگیری چیزهای جدید و بخصوص زبان های جدید
برآورده شدن آرزوهایم
همه ی این جواب ها مدت زمان کوتاه به ذهنم رسید.
و به معنی واقعی فهمیدم زندگی همین لحظه ها و اتفاقات کوچک است.
زندگی سخت نیست من به خود و زندگی سخت گرفته ام و لحظات خوب و کوچکی که در زندگیم بود و تجربه میکردم را نمی دیدم.
این دیدگاه جدید من نسبت به زندگیست :)