مانده در تبعیدِ بی درس و کتاب
خفگی ها در تلاطم زیر آب
روزهای رفته ، پس باید گرفت
داد،ساعت را کمی داروی خواب
دیدنه در حاشیه ، صد نقل قول بی اثر
ساز ناموزون و، خسته از شعار بی ثمر
دردِ بی تکلیف و ماندن در حصار
زیر آواری به ظاهر بی خطر
عقل های پخته درگیر حساب
جمله مسئول و مسائل بی جواب
کشتنِ بُعدِ زمان از روی عمد
بی تفاهم در عقایدهای ناب
دشمن از فقرِ سواد در عیش و نوش
دانشی چون می رود از یاد و هوش
عصر ماشینِ پرنده ، سفرِ خورشید و ماه
نخبگان را می گذارند جای موش
طعمه را بازیچه های دستِ زور
از هوای بی ریال ، تزریق های ذهنِ کور
خالی از علم و نبوغ ، چون مرگ ماهیان به خاک
بی تحمل در سکوت ، سنگی که بشکسته صبور
دست های بی قلم ، تبعیدهای بی مکان
عصرِ آزاد سقوط و اسکناسِ نیمه جان
صِفر درگیرِ طلاق از دستِ بی شرمِ ریال
روزِ اعدامِ حقایق ، دردِ بی مغزِ جوان
گفته های بی عمل ، تصمیم های بی صعود
خالی و خالی شدن ، دلضعفه از بود و نبود
زیرِ رگبارِ گلوله ، آبِ پاکی روی دست
کبک های زیرِ برف و گوش های بی شُنود
روزِ بی برگِ خزان و قصه های پیچ و تاب
رنجِ بی تحصیل و ظاهر، بی خراب
فتنه های این و آن و، صِفرِ ناقابل به جنگ
شکلِ آهسته دویدن در سراب
سرزمینِ آرزو از بی قدم های مَحال
حق کشی در اعتراض ، ماری که بنشسته به خال
مُشت های بی گِره ، اکنون به وقتِ اتحاد
وقتِ ایستادن، مقاوم، برحقوق پایمال
#ساراعلیشیر
