امروز دلم کمی گرفته... فهمیدم توی این دنیای بزرگ یه سری آدمها (خیلی زیادن) نمیتونن دیگرانو با عقاید و افکارشون درک کنن و در نتیجه بپذیرن... این آدمها میتونن بسیار به ما نزدیک باشن مثل خواهر ، برادر، دوست و... . وقتی نتونن مارو درک کنن و در نهایت پذیرای افکار ما باشن ارتباط ها کم میشه. و به نقطه ای می رسه که دیگه هیچ ارتباطی وجود نداره...
اما چی میشه این اتفاق می افته؟ یه جایی شنیدم که کسی می گفت یکی از دلایل اینکه ما نمیتونیم آدمها رو با عقاید مختلف بپذیریم اینه که دنیا رو ندیدیم و به قول معروف دنیا نگشته ایم! وقتی شخص توی جهان سفر کنه و با آدمهایی با افکار متفاوت ،دین و آیین متفاوت، ظاهر متفاوت رو ببینه قطعا می فهمه که دنیای به این بزرگی رنگارنگه و آدمها با هم فرق دارن...
یه دلیل دیگه اینه که شخصی که قادر نیست دیگری رو با افکار متفاوت از خودش بپذیره، روی اعتقاد و طرز فکر خودش به طرز محکمی پافشاری می کنه و فکرمیکنه فقط عقاید خودش هست که درسته و هرکس جوره دیگه ای فکر کنه در اشتباهه!
چند سال پیش من هم جزو همین افراد بودم اما به مرور زمان و آشنایی با افراد مختلف و فکر کردن در مورد مسایل مختلف به این دیدگاه رسیدم که من باید دیگرانو با عقاید مختلف بپذیرم.... من باید بتونم اون خانمی که به صورتش روبنده می زنه رو بپذیرم.. من باید اون شخصی که از بدو تولد توی خانواده مذهبی بزرگ شده رو بپذیرم...من باید اون شخصی که آزاد زندگی می کنه و به دین خاصی اعتقاد نداره بپذیرم...من باید مسیحی، مسلمان، یهودی، بودایی و همه وهمه رو بپذیرم و قادر به درک سبک زندگی و طرز فکرشون باشم..