
اثر بهمن کامیار
یادداشت سارا عبدی منفرد
فیلم «لاکپشت» داستان دکتر پیروز ارجمند را روایت میکند؛ مردی که برای یک شب میزبان معشوقه سابق همسرش میشود؛ مردی که در گذشته عشق پرشوری میان او و همسرش وجود داشته است. دکتر ارجمند با دیدار دوباره این دو و زنده شدن عشق قدیمی میان آنها، از فروپاشی زندگی مشترک خود میترسد و در موقعیتی قرار میگیرد که آرامش زندگیاش را تحت تأثیر قرار میدهد.
فیلمنامه «لاکپشت» قصهای خوب و روان دارد و فیلم در ژانر درام و با ریتمی آرام و ملایم ساخته شده است. روایت بدون شتاب پیش میرود و تلاش میکند مخاطب را درگیر روابط و احساسات شخصیتها کند.
موسیقی فیلم نیز بهدرستی انتخاب شده و هماهنگی خوبی با فضای داستان دارد. موسیقی در کنار تصاویر و روایت، به ایجاد فضای احساسی فیلم کمک کرده و در جذب مخاطب نقش مؤثری دارد.
کارگردانی فیلم نیز قابل توجه است. کارگردانی که تجربه خوبی در نویسندگی و فیلمسازی دارد، توانسته با تکیه بر قصه فیلمنامه، آن را بهخوبی برای مخاطب به تصویر بکشد و فضای داستان را به شکلی قابلقبول منتقل کند.
یکی دیگر از نقاط قوت فیلم، استفاده از بازیگران توانمند است. بازیگران توانستهاند شخصیتهای داستان را باورپذیر به تصویر بکشند و بازیهای قابل قبولی ارائه دهند که به ارتباط مخاطب با فضای فیلم کمک میکند.
در مجموع، «لاکپشت» فیلمی در ژانر درام با ریتمی آرام و ملایم است که علاوه بر روایت یک داستان عاطفی، به مسائل و مشکلات انسانی و اجتماعی نیز میپردازد. فیلم پس از پایان، مخاطب را با پرسشها و موضوعاتی روبهرو میکند که میتواند درباره آنها فکر کند.
«لاکپشت» در نهایت فیلمی است که تلاش میکند علاوه بر سرگرم کردن مخاطب، او را به فکر کردن درباره روابط انسانی، عشق، انتخابها و پیامدهای آنها دعوت کند؛ و همین ماندگاری موضوع فیلم در ذهن مخاطب، یکی از نکات قابل توجه آن است.