
اثرابراهیم ایرج زاد
یادداشت سارا عبدی منفرد
نسرین زنی است که پس از طلاق، موفق به گرفتن سرپرستی دختر ششسالهاش از همسر سابق خود نمیشود. او به همراه دخترش، بیاطلاع همسر سابقش، به گوشهای از شهر پناه میبرد و برای تأمین مخارج زندگی، در مهدکودکی همان محله مشغول به کار میشود. این تصمیم، سرآغاز اتفاقات و مشکلات تازهای در زندگی اوست.
این فیلم در ژانر درام و با روایتی روان، آرام و ملایم ساخته شده است. فیلمنامه از قصهای جذاب و تأثیرگذار برخوردار است که مخاطب را تا پایان با خود همراه میکند. موسیقی فیلم نیز بهدرستی انتخاب شده و هماهنگ با فضای اثر، در خدمت روایت قرار گرفته و به جذب هرچه بیشتر مخاطب کمک میکند.
کارگردان که تجربه ساخت چندین فیلم کوتاه و بلند را در کارنامه هنری خود دارد، توانسته است با بهرهگیری از ظرفیتهای فیلمنامه، داستان را بهخوبی به تصویر بکشد و آن را به شکلی ملموس و باورپذیر به مخاطب ارائه دهد.
استفاده از بازیگران توانمند، از دیگر نقاط قوت فیلم است. بازیگران با اجرای مناسب و باورپذیر خود، به شخصیتها جان بخشیدهاند و بر تأثیرگذاری روایت افزودهاند.
در مجموع، این اثر فیلمی خانوادگی، روان و خوشساخت در ژانر درام است که با ریتمی آرام و ملایم، به مسائل و مشکلات اجتماعی میپردازد و حرف دل بسیاری از مردم را بازتاب میدهد. فیلم علاوه بر سرگرم کردن مخاطب، او را پس از پایان نیز به فکر فرو میبرد و این نشاندهنده موفقیت فیلمساز در خلق اثری ارزشمند و تأثیرگذار است.