
اثر وحید جلیل وند
یادداشت سارا عبدی منفرد
دکتر کاوه نریمان هنگام رانندگی با موتورسیکلت با خانوادهای که سوار موتور هستند تصادف میکند. روز بعد، او در محل کار خود در پزشکی قانونی با جسد فردی روبهرو میشود که او را میشناخته است؛ اما از مواجهه با خانواده متوفی خودداری میکند.
فیلمنامه با داستانی جذاب و روان و ریتمی آرام و ملایم در ژانر درام معمایی نوشته شده است. روایت فیلم بهخوبی مخاطب را با خود همراه میکند و تا پایان، حس کنجکاوی او را برمیانگیزد.
موسیقی فیلم نیز بهدرستی انتخاب شده و کاملاً در خدمت فضای داستان قرار دارد. موسیقی نهتنها با صحنههای فیلم هماهنگ است، بلکه به تأثیرگذاری بیشتر اثر و جذب مخاطب کمک میکند.
کارگردان با تکیه بر تجربه خود و همچنین بهرهگیری از فیلمنامهای قوی، توانسته است داستان را به شکلی تأثیرگذار و باورپذیر به تصویر بکشد و مخاطب را با دغدغههای شخصیتها همراه سازد.
در این فیلم از بازیگران توانمندی استفاده شده است که هر یک بازیهای قابل قبولی ارائه دادهاند. بازیهای روان و باورپذیر آنها باعث شده است مخاطب ارتباط خوبی با شخصیتها برقرار کند و تا پایان فیلم با داستان همراه بماند.
در مجموع، این فیلم اثری موفق در ژانر درام معمایی است که به مسائل و مشکلات اجتماعی میپردازد و بخشی از دغدغهها و حرفهای مردم را بازتاب میدهد. از نکات مثبت فیلم این است که پس از پایان آن، مخاطب همچنان به موضوعات و اتفاقات داستان فکر میکند. این ویژگی نشان میدهد که فیلمساز توانسته اثری تأثیرگذار و ارزشمند برای مخاطبان خلق کند.