یکی از مدیران با تجربه و نکتهبینی که افتخار کار کردن با ایشان را داشتم، نظرات بسیار جالبی در کمیتههای جذب میدادند و برای جا افتادن مطالب معمولا تعابیر و تمثیلهای جالبی را بیان میکردند.
همیشه با تاکید روی دقت در جذب افراد سازمان، مثال کریستالیزه شدن شکر را میزدند. اینکه، وقتی میخواهند محلول ناخالص غلیظ گرفته شده از نیشکر را به شکر تبدیل کنند در این محلول ناخالص شکر میپاشند، این کریستالهای شکر به عنوان هستههای اولیه عمل میکنند و رشد پیدا میکنند و کریستالهای جدید و جدیدتر به وجود میآورند که اینها هم رشد میکنند، و در انتها ناخالصیها باقی میمانند.
میگفت جذب افراد شبیه مرحله پاشیدن شکر است، دقت کنید که هستههای اولیهای که باعث رشد و تکثیر بقیه کریستالها میشوند، خمیر مایهاش چیست.
منظور ایشان فقط جذبهای اولیه سازمان نبود، بلکه هر لحظه و هر جذب میتواند منشا تبلورهای بعدی سازمانی شود. جانشین پروریهای سازمانی را خیلی جدی بگیرید.
#به_قلم_ساناز