گاهی یکی از افرد تیمتان با شور و شوق در حال برونریزی خودش است از ایدهای میگوید، از فرآیندی که درست نیست و باید تغییر کند، از مدلی که خوب است اصلاح شود و با کلی اشتیاق آنچه به ذهن سوگیری نشدهاش رسیده را بیان میکند و در مقابل، آنچه دریافت میکند بیحوصلگی و بیذوقی و بیتوجهی است.
یادم است در صحبت با یک همکار که مدیرش چنین رویکردی داشت اصطلاحی را شنیدم که بعدا برایم جالبتر شد، پتوی خیس، میگفت مدیرم مثل یک پتوی خیس آتش اشتیاقم را برای بیان ایده و نظرات جدید خاموش میکند و حالا بعد از یک سال من یک فرد بیانگیزه شدهام.
تجربه کارکنان یعنی شنیدن، شنیدن همراه اشتیاق، شنیدن به امید ایجاد تغییر و شنیدن برای ایجاد تغییر.
درست است که امکان دارد افراد جدیدالورود در جریان محدودیتها و استراتژیهای کلان سازمان نباشند و به این دلیل برخی نظرات آنها از دید مدیرانشان قابلیت اجرایی نداشته باشد اما شاید همین ندانستن محدودیت، برای شکلگیری ایدههای جدید در حین یک گفت و شنود اثر بخش فرصتی تازه ایجاد کند.
پ ن: این اصطلاح در زبان انگلیسی با یه کم تفاوت معنا موجود است.
#به_قلم_ساناز