یکی از همکارانم پسر کوچولوی دوست داشتنیش رو آورده بود شرکت، با هم دوست شدیم و ناهار رو دوتایی رفتیم، وقتی سپهر فهمید ناهار فسنجون داریم گفت دوست نداره و نمی خوره با کلی داستان گویی و تبلیغ بهش پیشنهاد کردم امتحان کنه و خورد و خوشش اومد و تجربه دلپذیری شد برامون، یکی از همکاران توجهش جلب شد و اومد سمتمون، سپهر هم با ذوق گفت فسنجون خورده و من توضیح دادم برای این ذوق می کنه که فسنجون دوست نداشته و من راضیش کردم بخوره.
ایشون هم با شوخی گفت " آره دیگه منابع انسانی هستید و خوب بلدید چیزهایی که آدم ها دوست ندارند به خوردشون بدین"
شوخی اش خیلی جالب و حاضرجوابانه بود و تلنگر توش داشت.
این متن را نوشتم که بگویم تجربه کارکنان یعنی چیزی را به خورد کارکنان سازمانت ندهی و در تعامل و ارتباط شفاف، برنده_ برنده و سازنده با آن ها مدل های بهینه را پیدا کنی و به کمک خود همکارانت، در سازمان جاری کنی.
مباحث تجربه کارکنان مباحثی از این جنس است؛ از جنس شیوه تعاملات موثر با کارکنان و شنیدن حس هایشان، ابزارهای این تعاملات موثر و به کارگیری آن ها در فرآیندها و مدل هایی که تدوین می کنیم.
#به_قلم_ساناز