کتاب آمار دقیق مردهها در احساسات و موقعیتهایی مثل:ملال،میانمایگی،نفرت، بیزازی و سردرگمی خلاصه میشه. محوریت داستان "مرگ" و همنشینی و مجاورت سه شخصیتها با این واقعیته. از ابتدای رمان و قدم زدن دنا به عنوان دانشجوی پزشکی بین نوزادانی که در تابوتهای کوچک خوابیدهاند و نوزاد بیماری که انگشت دنا رو توی مشتش محکم نگه میداره متوجه مضمون کلی و کمی جلوتر متوجه ربط امین و منصور با دنا میشیم. با توجه به اینکه رمان پیرنگمحور و مبتنی بر تعریف قصه است تا تحلیل شخصیت،بیشترین تاکیدش بر اتفاقات و ماجراهاییه که هر کدوم از این سه نفر پشت سر میذارن،و به نظر میاد هیچکدوم از این اتفاقات باعث تحول درونی آنها نمیشه.گویی توصیف ویژگیهای شخصیتی هر کدوم از این افراد صرفا به دنبال توجیه تصمیماتی هست که در طول قصه میگیرند و شاید همین باعث میشه پیچیدگی کاراکترها به چشم نیاد. روند داستان نگاه کاسبکارانهی این سه نفر به مرگ رو خیلی خوب نشون میده:تن دادن دنا به "میانمایگی" و فروختن خانهی مادربزرگ و گذشتهای که ارزشمند بوده،راه انداختن کسب و کار منصور با ارثیهای که از کشتن پدرش به دست آورده و ویزای امین که با گریهای مصنوعی و غیرواقعی به خاطر مرگ پسرش تایید میشه و سوگی که قراره اطرافیان از دست رفته رو دوباره به امین برگردونه. قصه پر از نیش و کنایه به ایرانیهای داخل و خارج و شاید فرهنگ جدید جا افتاده بین ایرانیهاست و شخصیتها در هر فرصت و در رابطه با هر آدمی دائما این حس رو به خواننده میدن که میخوان روی بقیه بالا بیارن،از خشم،نفرت و درک نکردن روحیهی محافظهکارانه و راه آمدنشون با زمانه. درحالیکه خودشون تافتهی جدا بافته نیستند.ضعفهای درونی این سه شخصیت نیاز به تغییر و در اونها پررنگ میکنه و برای اینکه کاری کرده باشند همواره در حال تصمیمگیری و انتخاباند تا زندگیشون و عوض کنن و از مرگ فرار کنند،با از بین بردن گذشته و انتخاب انزوا و تنهایی،مهاجرت،و ازدواج دوباره.
بین شخصیتهای فرعی "کاوه" دوست دنا از همه پررنگتره که در واقع سایهی دنا و همهی اون چیزی هست که ازش فرار میکنه.شخصیتهای فرعی قراره که به شناخت بیشتر ما از کاراکتر اصلی کمک کنند،اما "کاوه" تنها تکرار حال و هوای دناست و برخلاف امین که نقش مادر در زندگیش پررنگه و منصور که قتل پدر و رابطهاش با خانواده و زنهای حاضر در زندگیش به تصمیماتش جهت میده کاوه تاثیر مستقیمی در زندگی دنا و انتخابهاش نداره و خیلی راحت کنار گذاشته میشه.
اما در نهایت اینکه ما همه به شیوهای یکسان به دنیا میایم اما به دلایل مختلفی میمیریم.مرگ در لحظه لحظهی زندگی جاریه،حتی وقتی تصمیم میگیریم دیگه اون آدم سابق نباشیم،در هر لحظهای که وضعیتی و تغییر میدیم با مرگ وضعیت قبلی روبهروئیم و جاودانگی افسانه است.