در کلاس درس بودیم استاد با موهای پریشان سیاه رنگ، قد و قواره ای بلند، چهار شانه و لاغر و گردنی دراز که به مانند گردن غاز مادربزرگم میماند، درحالی که سرش را خم کرده بود تا با سقف برخورد نکند وارد کلاس شد
خوش هیکل است
همگی برخاستیم به احترامش، ساکت بودیم و سکوت کر کننده ای فضا را پرکرده بود
ناگهان سر بحث را باز کرد : خب از کجا مانده بودیم
از قیافه ی خشک و روح مانندش که همانند گچ دیوار اتاقم سفید بود خسته بودنش مثل روز اشکار بود
انگار که ۳ شب نخوابیده باشد،زیر چشمان کوچک فندقی اش همانند کیسه فریزری کوچک پر آب که زیر چشم گرفته باشد، پف کرده بود به صورت مداوم چشمانش را مالش میداد
غم عجیبی در نگاهش بود ،غمی دردناک ، غمی که انگار سال هاست درونش ریشه زده ، غمی حسرت مانند که تحقق نشده بود
معمولا در کلاس ساکت است و گاها شوخ طبعی مسخره ای دارد ، خاطرات دوران دانشجویی و دانش آموزی خود را تعریف میکند
لبخند ظریفی بر لبانش مینشیند
انسان مهربانی است ، معلوم است چیزی در دلش نیست ،میتوانم اورا اینگونه توصیف کنم : خیرخواهِ غمگین و امیدوارِ احساسی
تقریبا تا الان از برادر و مادرش سخن به میان آمده ولی از پدرش هرگز! با کمی پرس و جو متوجه شدم پدرش بدلیل سرطان حدود ۶ سال قبل فوت کرده است
شاید این غم متعلق به این است، شاید این غمی که درونش را آزار میدهد و چشمانش رو به خود اختصاص داده متعلق به این باشد ، پدرش !
از کجا معلوم
خدا میداند چه بر او گذشته در این ۶ سال
خدا میداند چقدر تنها مانده چقدر مجبور به دوش کشیدن وزن خانواده و حفظ روحیه و قوی نشان دادن خود شده است
شاید هم اصلا فرصتی برای یأس و عزاداری نداشته، از کجا معلوم؟ شاید هم قضیه بسیار متفاوت تر باشد!تنها چیزی که میدانم و میبینم، چشمان پر از حسرت و ناراحتی و سادگی بچه گانه ی اوست حتی زمانی که لب هایش لبخند میزند چشمانش توصیف خاصی از وضعیت را بیان میکند این چشم ها:
ناراحتی خاصی دارند
مجبوریت خاصی دارند
یأس در دل مانده ی خاصی دارند
ناامیدی ظریف و امیدواری خاصی دارند
و در نهایت بچه گی و مظلومیت خاصی دارند
این لبخند با چشم ها در تضاد است!
شاید لحظه ای درست بشود شاید لحظه ای فراموش شود ولی همواره خواهد بود همواره یادآوری خواهد شد و هیچگاه این حس درون او خاموش نخواهد شد آیا تابه حال کسی جز من به سخن گفتن این چشم ها توجهی کرده و حرف های نامرئی آنان را شنیده؟ چشمان او این حقیقت تلخ را روشن میکنند ، چشمان سخنگوی او!