فکر می‌کردم بدترین حس تنهاییه. شایدم دلتنگی، اما بدترین حسِ دنیا دل‌زدگیست. دل‌زدگی از یک خواستنِ عمیق می‌آید. کاری،چیزی یا کسی را با تمام وجود خواستن
دل‌زدگی یعنی کاری،چیزی یا کسی که مدت‌ها حس خوب برایت داشته، دیگر در ذهن و قلبت جایی نداشته باشد. احساسی که منجر به نفرت از زمین و زمان می‌شود. گاهی دلتنگی‌ها و تنهایی‌ها هم از دل‌زدگی ریشه می‌گیرند
آدمی که دل‌زده می‌شود وسط یک جنگ است. یک طرف، تمام خاطرات روزهایِ خواستن جلوی چشمش هست و طرف دیگر، حقیقتی‌ست که زورش بیشتر از تمام رویاها و خاطرات‌ست.
دل‌زدگی یعنی عزیز ترین خاطره‌ها یا رویاها دیگر قلبت را به تپش نیاندازند. دیگر تو را سر ذوق نیاورند. بدترین قسمت دل‌زدگی این است که نمی‌خواهی آن حس را دوباره تجربه کنی. اگر آسمان هم به زمین بیاید دیگر نمی‌خواهی، اما همچنان دلتنگِ گذشته می‌مانی
آدم‌های دل‌زده فهمیده‌اند می‌شود عمیق‌ترین خواستن‌ها را کنار گذاشت و فراموش کرد اما همچنان از پا نیوفتاد
دل‌زده ترین زئوس می‌نویسه
