
-اگر دیگر به چیز هایی که باعث رنجش ما میشوند باور نداشته باشیم،آنها همچون سحر ناپدید میشوند.ما نیاز زیادی به اندیشیدن نداریم،بلکه نیازمند عمل هستیم.عمل ماست که باعث ایجاد تفاوت میشود.
-کل زندگی تان تلاش کردید تا برای فرد دیگری خوب باشید و خودتان را نفر آخر گذاشتید.
آزادی خود را بر اساس دیدگاه های دیگران قربانی کردید.
سعی کردید برای مادر و پدر،معلمان،همسر،فرزندان،مذهب و اجتماع خوب باشید.
پس از سالها تلاش ،خواستید که برای خودتان خوب باشید ولی متوجه شدید که به اندازه کافی برای خودتان خوب نیستید.
چرا برای یکبار هم که شده خودتان را در زندگی در اول صف قرار نمیدهید؟
میتوانید مجدد یاد بگیرید که چطور بی قید و شرطی خودتان را دوست داشته باشید.
-شما میتوانید از دید دیگران پنهان شوید،ولی نمیتوانید از دید قضاوت خودتان فرار کنید.بنظر میرسد که راه فراری وجود ندارد.
به همین دلیل است که بسیاری از مردم پرخوری میکنند،به مواد مخدر و مشروبات الکلی معتاد میشوند.آنها هر کاری میکنند تا از داستانشان دوری کنند.از داستانی که با همه تحریفات نماد ها خلقش کرده اند.
ما قربانیان صداهای داخل سرمان هستیم...