
ذهن شما پر از دانش است.اما چگونه از ان دانش استفاده میکنید؟هنگام توصیف خودتان از چه لغاتی استفاده میکنید؟آیا وقتی که خودتان را در آیینه میبینید،آنچه را که میبینید دوست دارید یا اینکه جسمتان را محاکمه میکنید و از تمامی نماد های کلامی برای دروغ گفتن به خودتان استفاده میکنید؟آیا این واقعا حقیقت دارد که شما خیلی کوتاه یا خیلی بلند ،خیلی چاق یا خیلی لاغر هستید؟آیا این حقیقت دارد که شما زیبا نیستید؟آیا حقیقت دارد که در همین حالتی که هستید ،دارای کمال نمیباشید؟
آیا به یاد می آورید که از یک زمان به بعد،«درخت» دیگر تنها درخت نبود؟وقتی که زبانی را یاد گرفتید،شروع به تفسیر درخت و قضاوت آن بر اساس همه چیز های دیگری که یاد گرفته اید نمودید و آن هنگام بود که یک درخت،به درخت زیبا،درخت زشت،درخت ترسناک و... تغییر کرد.خوب،این کار را با خودتان هم میکنید.
بی نقص و عاری از خطا بودن در کلام،یعنی هیچگاه از قدرت کلام علیه خودتان استفاده نکنید.اگر لغات را برای خلق داستانی با موضوع خود قضاوتی و رد خود بکار گیرید،از لغات علیه خودتان استفاده کرده اید.
جامعه با توجه به تصاویری که در رسانه ها پخش میکند،اهمیت زیادی به جذاب بودن ظاهری میدهد.اگر با توجه به این تصاویر به این باور برسیم که چندان هم جذاب نیستیم،یک دروغ را باور کرده و از لغات بر علیه خودمان استفاده کرده ایم.میلیون ها انسان هستند که نماد ها را در سرشان تحریف و پیام های تحریف شده را مخابره میکنند و این چیزیست که برای بشریت اتفاق می افتد نه در طبیعت..