در چند روزی که اینترنت قطع بود یا در واقع ملی بود زمان خوبی بود برای تست اینترنت ملی
بزرگترین چالش این روزها نبود موتور جست و جوی مناسب بود. عملا هیچ کدام از موتورهای جست و جوی داخلی پاسخگوی نیاز کاربران نبوند و یا اصلا باز نمی شدن و یا نتایج پرت و پلا نمایش می دادن
مسئله بزرگ دیگه پیام رسان ها بودن که باز پیام رسان های داخلی پاسخگوی نیاز کاربرا نبودن و عملا نمی شد ازشون استفاده کرد. بیشترین سوالی که در مورد پیام رسانا هست اینه که تعداد پیام رسان های داخلی از تعداد پیام رسان های کل دنیا بیشتره و هیچ کدومشونم درست حسابی نیستن. منو یاد ایرلاین های ایران میندازه که هر کی با یدونه هواپیما یه ایرلاین زده .
چالش سوم نبود شبکه اجتماعی مناسب به خصوص اینستاگرام هم خیلی حس می شد.
مشکل بیشتر کسب و کار ها این نبود . بزرگترین مشکل کسب و کار ها حتی اونایی که سایتشون هم باز می شود افت بسیار شدید بازدید سایت بود مخصوصا اونایی که روی سئوی سایتشون حسابی کار کرده بودن و کلی هزینه کردن.
همچنین عدم دسترسی به جیمیل هم خیلی ها رو دچار مشکل کرده بود.
و البته خیلی از موارد دیگه .
باید قبول کنیم که پروژه اینترنت ملی یه پروژه ی داغون دیگه مثل پیام رسان های ایرانی و موتور جست و جوی ایرانیه که هیچگاه نمی تونه مقولیت عمومی پیدا کنه و صرفا این پروژه ها با صرف میلیاردها تومن نهایتا به شکست منجر میشه.
خدا می دونه تاحالا چه قدر پول بی زبون صرف پروژه های از این دست شده.