میری یه پیرسینگ بینی بخری و با چند اسم روبرو میشی: «میخی اوپال»، «حلقه ای کلیکری»، «سپتوم نعل اسبی» و «فلت بک نگین دار». بعضی ها شبیه هم هستن، ولی قیمت و مشخصات متفاوتی دارن. از اون طرف، ممکنه دو محصول با اسم های کاملا متفاوت، برای یک سوراخ بینی ساخته شده باشن.
راز این اسم ها پیچیده نیست. «نوستریل» و «سپتوم» محل پیرسینگ رو مشخص میکنن؛ «میخی» و «حلقه ای» شکل زیور رو؛ «فلت بک» و «کلیکر» نوع پایه یا قفل رو. اوپال، زیرکنیا، رنگ و جنس هم ویژگی های دیگه محصول هستن. وقتی این تفاوت ها رو بشناسی، بررسی انواع پیرسینگ بینی توی فروشگاه راحت تر میشه و به جای حدس زدن از روی عکس، میتونی دقیق تر انتخاب کنی.
معمول ترین محل های پیرسینگ بینی، پره بینی و قسمت جلویی تیغه بین دو سوراخ بینی هستن. به اولی نوستریل و به دومی سپتوم میگن. شکل و اندازه زیور مناسب این دو محل همیشه یکسان نیست.
بعضی ها هم به جای یه سوراخ، دو تا پیرسینگ روی یک پره بینی دارن که بهش دابل نوستریل میگن. اگه روی هر طرف بینی یه سوراخ باشه، اسمش نوستریل دوطرفه است. توی هر دو حالت میشه از دو میخ ظریف یا بعد از ترمیم کامل، ترکیب میخ و حلقه استفاده کرد.
یه نگین ریز روی پره بینی یا حلقه ای که دور لبه اون نشسته، معمولا پیرسینگ نوستریل محسوب میشه. توی فروشگاه ها ممکنه اسمش رو «پیرسینگ بغل بینی»، «پیرسینگ کنار بینی» یا حتی «گوشواره بینی» ببینی.
نوستریل برای طرح های ظریف دستت رو باز میذاره. مدل میخی با گوی ساده، پیرسینگ بینی اوپال، میخ قلبی و حلقه باریک، همگی میتونن برای همین محل طراحی شده باشن. فقط باید اندازه و نوع پایه با سوراخ هماهنگ باشه. اینکه سمت راست رو انتخاب کنی یا چپ، بیشتر به فرم بینی و سلیقه ات بستگی داره.
پیرسینگ سپتوم از زیر بینی و بین دو سوراخ دیده میشه. سوراخ باید در بخش مناسب و نازک بافت جلویی ایجاد بشه؛ نه اینکه بدون بررسی از غضروف سخت عبور کنه. تشخیص محل درست کار پیرسر حرفه ایه.
بین مدل های پیرسینگ سپتوم که موقع خرید میبینی، نعل اسبی، حلقه ساده و کلیکر نگین دار از انتخاب های رایجن. مدل نعل اسبی دو سر باز با گوی یا قطعه تزئینی داره؛ کلیکر هم معمولا حلقه ایه که با قفل لولایی بسته میشه. بعضی نعل اسبی های مناسب سپتوم رو میشه با راهنمایی پیرسر به داخل بینی برگردوند تا کمتر دیده بشن.
های نوستریل بالاتر از جای معمول نوستریل قرار میگیره، بریج روی پل بینیه و راینو به ناحیه نوک بینی مربوط میشه. این مدل ها کمتر رایجن و به بررسی دقیق تر آناتومی نیاز دارن. برای انتخاب روزمره زیور بینی، شناخت نوستریل و سپتوم خیلی بیشتر به کار میاد.
پیرسینگ میخی بینی بیشتر شبیه یه نقطه تزئینی روی پوست دیده میشه. یه پایه باریک داره و سر اون ممکنه نگین شفاف، اوپال رنگی، گوی فلزی، ستاره یا قلب باشه. اگر ظاهر ساده و جمع و جور دوست داری، مدل های میخی انتخاب های متنوعی دارن. البته «میخی» چیزی درباره قفل و پشت زیور نمیگه.
پیرسینگ حلقه ای بینی دور لبه پره بینی قرار میگیره یا با طراحی مناسب برای سپتوم استفاده میشه. حلقه طلایی ساده، حلقه نقره ای باریک و حلقه نگین دار، از نظر شکل در یک خانواده ان؛ اما قطر داخلی و شیوه بسته شدنشون فرق داره. یه حلقه خیلی تنگ ممکنه به بافت فشار بیاره و حلقه بزرگ هم بیش از حد حرکت کنه.
پیرسینگ نعل اسبی ظاهر نیمه باز داره و بیشتر با سپتوم شناخته میشه. دو سرش معمولا گوی داره، ولی مدل هایی با سر نگین دار هم پیدا میشه. اگر مدل نعل اسبی برای نوستریل یا محل دیگه ای میخوای، صرف شباهت عکس کافی نیست؛ باید کاربردش در مشخصات محصول ذکر شده باشه.
یه مدل دیگه هم هست که اصلا نیازی به سوراخ کردن نداره: پیرسینگ فیک بینی. این زیورها معمولا با گیره یا فشار ملایم روی بینی قرار میگیرن. برای امتحان کردن ظاهر حلقه مناسبن، به شرطی که پوست رو فشار ندن و استفاده طولانی باعث ناراحتی نشه.
دو پیرسینگ میخی ممکنه از روبرو یکسان باشن، اما یکی موقع تعویض راحت تر دربیاد و دیگری اتصال مطمئن تری داشته باشه. دلیلش پایه و قفله، نه نگین روی زیور.
فلت بک پشت صافی داره که داخل بینی قرار میگیره و سر تزئینی اون معمولا با اتصال پیچی یا فشاری بسته میشه. این مدل به خاطر طراحی پایه، یکی از گزینه های رایج برای پیرسینگ میخی نوستریله.
در مدل پایه ال، انتهای میخ مثل حرف ال خم شده و همین خمیدگی به نگه داشتنش داخل بینی کمک میکنه. پایه پیچی هم انتهای منحنی یا مارپیچ داره و با حرکت چرخشی در مسیر خودش جا میگیره.
یه مدل دیگه به اسم نوز بون وجود داره که پایه صاف با یه برجستگی کوچیک در انتها داره. این برجستگی از بیرون اومدن زیور جلوگیری میکنه، ولی هنگام تعویض باید از سوراخ عبور کنه؛ برای همین بیشتر در بعضی پیرسینگ های ترمیم شده استفاده میشه.
قفل حلقه ها هم چند مدل داره. کلیکر با یه بخش لولایی باز و بسته میشه. حلقه بدون درز قفل جداگانه نداره و دو سرش کنار هم قرار میگیرن. در حلقه گوی دار هم یه گوی بین دو سر حلقه ثابت میشه و اون رو بسته نگه میداره.
کلیکر و حلقه گوی دار رو هم در مدل های مناسب نوستریل میبینی، هم سپتوم. بنابراین وقتی روی محصول نوشته «پیرسینگ سپتوم کلیکری نگین دار»، یعنی یه زیور مخصوص سپتوم که قفل لولایی و نگین تزئینی داره.
برای زیور اولیه یا تعویض در دوره ترمیم، بهتره انتخاب پایه و قفل رو به نظر پیرسر بسپاری.
پیرسینگ بینی اوپال برای جلوه رنگی خاصش محبوبه. بعضی نگین ها زیر نور رگه های آبی، سبز یا صورتی نشون میدن و بعضی رنگ یکدست تری دارن. اوپال سفید و آبی به خصوص در مدل های میخی زیاد دیده میشن. موقع خرید دقت کن که «اوپال» همیشه به معنی سنگ طبیعی نیست؛ اوپال مصنوعی و مواد مشابه هم در بازار وجود دارن.
پیرسینگ بینی زیرکنیا بیشتر به خاطر درخشش شفافش انتخاب میشه. این نگین مصنوعی ممکنه گرد، مربعی یا ریز و چندتایی باشه. عنوان هایی مثل «کریستالی»، «نگین اتمی» یا «نگین الماسی» توی توضیحات فروشگاهی دیده میشن، اما اسم بازاری لزوما جنس سنگ رو ثابت نمیکنه.
برای ظاهر ساده تر، سراغ پیرسینگ بینی بدون نگین برو؛ گوی فلزی، قلب، ستاره، ماه یا گل کوچک هم گزینه های پرطرفداری هستن. به خصوص برای مدل های طرح دار، علاوه بر شکل، به صاف بودن لبه ها و محکم بودن قسمت تزئینی توجه کن.
رنگ بدنه هم یک ویژگی جداست. پیرسینگ بینی طلایی ممکنه فقط طلایی رنگ باشه و از طلای واقعی ساخته نشده باشه. درباره مدل نقره ای هم همین موضوع صدق میکنه. جنس دقیق رو باید از مشخصات محصول فهمید، نه از رنگ عکس.
اسم یه پیرسینگ ممکنه چند ویژگی مختلف رو همزمان توضیح بده. مثلا عبارت پیرسینگ میخی بینی اوپال یعنی یه مدل میخی با نگین اوپال یا مشابه اون. اما هنوز معلوم نیست پایه اش چه شکلیه.
اگه به همین اسم عبارت «فلت بک» اضافه بشه، یعنی پشت پایه صافه. «نگین دار» هم فقط به ظاهر قسمت تزئینی اشاره میکنه.
برای سپتوم هم همین قاعده وجود داره. پیرسینگ سپتوم نعل اسبی یه زیور نیمه باز برای تیغه بینیه، اما سپتوم کلیکری نگین دار قفل لولایی داره و با نگین تزئین شده.
اسم هایی مثل پیرسینگ میخی پایه ال قلبی هم به همین راحتی قابل فهم هستن؛ یه زیور میخی با پایه خمیده و طرح قلب.
فقط حواست باشه همه مشخصات توی اسم محصول نمیاد. مثلا «پیرسینگ حلقه ای بینی طلایی» رنگ و شکل رو مشخص میکنه، ولی از جنس واقعی فلز، ضخامت میله و قطر حلقه چیزی نمیگه.
جنس فلز با پوست و بافت سوراخ تماس مستقیم داره. برای سوراخ تازه، تیتانیوم دارای استاندارد معتبر مخصوص ایمپلنت یکی از انتخاب های شناخته شده است. بعضی انواع فولاد دارای استاندارد ایمپلنت و طلای یکپارچه ۱۴ یا ۱۸ عیار با ترکیب مناسب و بدون نیکل و کادمیوم هم میتونن گزینه قابل بررسی باشن.
عبارت های «ضد حساسیت»، «استیل پزشکی» و «رنگ ثابت» به تنهایی کیفیت و سازگاری زیور رو ثابت نمیکنن. پیرسینگ آبکاری شده یا محصولی که جنسش روشن نیست، برای سوراخ تازه انتخاب مطمئنی نیست. سطح زیور هم باید صاف باشه و قسمت های تیز یا زبر با پوست تماس پیدا نکنن.
برای اندازه سه مشخصه رو چک کن:
ضخامت میله یا گیج: ضخامت ۲۰ گیج حدود ۰٫۸ میلی متر، ۱۸ گیج حدود ۱ میلی متر و ۱۶ گیج حدود ۱٫۲ میلی متره. عدد گیج بزرگ تر یعنی میله نازک تر.
قطر داخلی حلقه: تعیین میکنه حلقه چقدر دور پره یا زیر بینی جا میگیره؛ قطر نامناسب میتونه فشار یا حرکت اضافی ایجاد کنه.
طول پایه میخی: باید با ضخامت بافت و شرایط سوراخ هماهنگ باشه؛ پایه خیلی کوتاه فشار میاره و پایه بلند ممکنه به لباس یا حوله گیر کنه.
از روی ظاهر بینی یا عکس محصول نمیشه سایز درست رو با قطعیت تشخیص داد. اگر اندازه زیور قبلی رو نمیدونی، قبل از خرید از پیرسر بخواه ضخامت و طول یا قطر مناسب رو مشخص کنه. خرید یه مدل خوشگل با سایز اشتباه، معمولا پایان خوبی نداره.
حلقه نگین داری که توی ویترین میبینی، لزوما انتخاب خوبی برای نوستریلی که تازه سوراخ شده نیست. حرکت و فشار زیور در دوره ترمیم میتونه بافت رو تحریک کنه. برای خیلی از نوستریل های تازه، پایه ثابت و مناسب مثل فلت بک ترجیح داده میشه. برای سپتوم هم ممکنه نعل اسبی یا حلقه مناسب به عنوان زیور اولیه انتخاب بشه؛ تصمیم نهایی به آناتومی و نظر پیرسر بستگی داره.
ترمیم نوستریل معمولا چند ماه یا بیشتر زمان میبره و سپتوم ممکنه زودتر ترمیم بشه. خوب به نظر رسیدن سوراخ از بیرون، نشونه قطعی ترمیم کامل نیست. زیور رو بی دلیل نچرخون و برای تمیز کردن از محلول سالین استریل ۰٫۹ درصد مخصوص زخم استفاده کن. تعویض زودهنگام یا استفاده از الکل و مواد تحریک کننده میتونه دردسر درست کنه.
اگر درد و تورم رو به افزایش، ترشح چرکی، گرمای غیرعادی یا تب داشتی، به پزشک مراجعه کن. در صورت احتمال عفونت هم بدون توصیه پزشک زیور رو خودسرانه خارج نکن.
آیا پیرسینگ سپتوم همون پیرسینگ حلقه ایه؟
نه. سپتوم محل سوراخه، اما حلقه ای شکل زیوره. ممکنه یک حلقه برای سپتوم طراحی شده باشه و حلقه دیگه برای نوستریل. قطر و ضخامت مناسب هر کدوم هم باید بررسی بشه.
پیرسینگ میخی بینی اوپال با نگین دار معمولی چه فرقی داره؟
اوپال نوع یا جلوه نگین رو مشخص میکنه؛ «نگین دار» اسم کلی تریه و میتونه شامل زیرکنیا، کریستال یا نگین های رنگی مختلف باشه. نوع پایه هم در هر دو محصول ممکنه متفاوت باشه.
برای پیرسینگ کنار بینی، حلقه بهتره یا میخی؟
برای سوراخ تازه معمولا مدل ثابت و مناسب با نظر پیرسر انتخاب میشه. بعد از ترمیم کامل، میتونی با توجه به محل سوراخ، اندازه و سلیقه ات بین میخی و حلقه تصمیم بگیری.
میشه پیرسینگ بینی رو توی خونه عوض کرد؟
برای اولین تعویض یا وقتی سوراخ هنوز حساسه، بهتره پیرسر این کار رو انجام بده. بعد از ترمیم کامل هم باید نوع قفل رو بشناسی و زیور هم اندازه قبلی باشه. اگر درد یا مقاومت غیرعادی حس کردی، به زور ادامه نده.
کدوم پیرسینگ بینی برای تو مناسب تره؟
اگه دنبال یه تغییر ظریف هستی، میخی ساده، اوپال ریز یا طرح های مینیمال رو ببین. برای ظاهر مشخص تر، حلقه مناسب نوستریل یا سپتوم نگین دار میتونه انتخاب جذابی باشه. مدل نعل اسبی هم ظاهر متفاوتی به سپتوم میده.
موقع خرید، ترتیب تصمیم گیری رو برعکس نکن: اول محل سوراخ و اندازه مناسب، بعد نوع پایه و جنس، و در آخر رنگ و نگین. اینجوری وقتی به اسم هایی مثل «پیرسینگ میخی بینی اوپال فلت بک» یا «سپتوم کلیکری نگین دار» میرسی، میدونی دقیقا چی میخری و کدوم ویژگی هنوز نیاز به بررسی داره.
