اسپیرومتری تشویقی(انجام دم حداکثر)روش تنفس عمیق است که قدرت دم بیمار را برای او قابل رؤیت می سازد و بیمار را به انجام تنفس آهسته و عمیق جهت ورود حداکثر هوا به ریه ها تشویق می کند و برای پیشگیری یا کاهش آتلکتازی(آتلکتازی عبارت است از جمع شدن قسمتی از ریه یا تمامی آن) مفید است.
هدف از انجام اسپیرومتری تشویقی در بیماران تنفسی چیست؟
هدف اسپیرومتری تشویقی،اطمینان از افزایش تدریجی حجم ورود هوا و انجام تنفس عمیق و عمیق تر توسط بیمار است.بیمارانی که با مشکلات تنفسی دست و پنجه نرم می کنند،ظرفیت ریوی آن ها کاهش می یابد و در نتیجه تنفس در این بیماران مختل می گردد و تبادلات گازی به خوبی انجام نخواهد شد.
اسپیرومتری تشویقی یک نوع ورزش تنفسی است که سبب می شود ظرفیت ریوی در بیماران آهسته آهسته افزایش پیدا کند و برونش ها و آلوئول های ریوی باز شده و هوا و اکسیژن در آن ها به خوبی جریان پیدا کند و افت اکسیژن در بیماران تنفسی درمان گردد.
انواع اسپیرومتری تشویقی
اسپیرومتری تشویقی حجمی:در نوع حجمی،بیمار از طریق قطعه دهانی اسپیرومتر،نفس عمیق می کشد و وقتی که اتساع ریه ها به اوج می رسد نفس خود را نگه می دارد،سپس خود را شل نموده و بازدم را انجام می دهد.انجام چند تنفس نرمال قبل از اسپیرومتری مجدد،از خستگی بیمار جلوگیری می کند.حجم هوا بر حسب تحمل بیمار افزایش پیدا کند.
اسپیرومتری تشویقی جریانی:در نوع جریانی حجم از قبل تعیین نشده است بلکه اسپیرومتر دارای تعدادی توپک متحرک است که با نیروی تنفس بیمار بالا می روند ودر حالت دم در هوا معلق می مانند.مقدار هوای استنشاقی و جریان هوا،بر اساس طول مدت بالا رفتن توپک ها و مقدار بالا رفتن آن ها،مشخص می شوند.
اسپیرومتری تشویقی در چه بیمارانی انجام می گردد؟
بیمارانی که عمل جراحی سینه و شکم انجام داده اند،به منظور تأمین اتساع آلوئولی و پیشگیری یا درمان آتلکتازی مورد استفاده قرار می گیرد.
در بیماران تنفسی که به کرونا و پنومونی(پنومونی یا همان ذات الریه،وضعیت التهابی ریه است که عمدتأ کیسه های میکروسکوپی هوا در ریه موسوم به الوئول ها را درگیر می کند) و یا هر بیماری تنفسی دیگری که سبب آتلکتازی ریه شده است،مورد استفاده قرار می گیرد.?
اقدامات لازم قبل از انجام اسپیرومتری تشویقی برای بیماران چیست؟
قرار دادن بیمار در وضعیت مناسب به این صورت که بیمار را در وضعیت نیمه نشته قرار دهید تا فشار از روی دیافراگم برداشته شود.
نحوه ی کار با اسپیرومتر را به بیمار آموزش دهید.
بیمار را تشویق به تنفس عمیق کنید تا هر بار جریان و یا حجم بیشتری از هوا را به درون ریه های خود وارد کند.
بیمار،پروسیجر را حدود ۱۰ بار به صورت موفق انجام دهد و در زمان بیداری تقریبأهر ساعت ۱۰ تنفس را با استفاده از اسپیرومتر انجام دهد.
تمرینات تنفسی برای بیماران تنفسی
آهسته و منظم نفس بکشید و برای تخلیه ی ریه ها به طور کامل،بازدم کامل انجام دهید.
از طریق بینی نفس بکشید تا هوا قبل از ورود به ریه ها،پاک و گرم و مرطوب گردد.
اگر احساس تنفس کوتاه می کنید،آهسته تر تنفس کنید و بازدم را طولانی کنید.
با استفاده از دستگاه بخور سرد،رطوبت هوا را حفظ کنید.این کار برای بیماران تنفسی بسیار مفید است.