ویرگول
ورودثبت نام
Green Gables🌱
Green Gables🌱آنه ی روزهای غربت، دیوونه نویسندگی در گرین گیبلز زمانه، کتاب خور بزرگ، نیمچه جهانگرد در جستجوی کشف دنیا، گمشده در کوچه پس کوچه های روزمرگی
Green Gables🌱
Green Gables🌱
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

هدیه سرخ سرزمین پریان

آقا میگم این توت فرنگی خیلی چیز عجیب و افسانه ای نیست؟ یعنی زیادی برای دنیای روتین و خاکستری ما، رویایی و تشریفاتی نیست؟ پسر خیلی عجیبه! ببین یه رنگ قرمز سلطنتی که خیلی ظریف و هنرمندانه ست شده با یه کلاه سبز کوچولو. اصلا چرا انقدر باید ترکیب این قرمز با این تناژ سبز شیک و مجلسی بشه؟ البته که بگم کلا ترکیب سبز و قرمز جوابه و امتحانشو توی میوه های دیگه هم پس داده. مثلا هندوانه یا یه جورایی گیلاس (با برگش منظورمه) ولی هیچی به تمیزی این ترکیب رنگ توی توت فرنگی نرسیده. بعد اصلا حالا اون دونه ها که اون شکلی با فواصل مشخص و منظم روی بدنه ش رو پر کردن چی؟ ببین از من بپرسی قطعا میگم توت فرنگی از دنیای ما نیست، چمیدونم با یه لابی ای، پارتی ای چیزی از دنیای پری ها اومده اینجا. جدی میگما، پری های رنگی با لباس های براق و اکلیلی که دامن های بلند چین دار و پر از تور دارن ، عصرهای قشنگ بهار که دور هم جمع میشن توی باغ رویاها، قطعا کنار بساط عصرونه و چای، یه ظرف بزرگ سفید با پاپیون های طلایی نئونی پر از توت فرنگی های قرمز خونی که زیر نور خورشید میدرخشن دارن. جدی به این صحنه بیشتر نمیاد؟ وقتی دارن از روز پرکارشون حرف میزنن و بلند بلند میخندن، هرازگاهی یدونه توت فرنگی از توی ظرف برمیدارن، همزمان که بلندش میکنن، یه رد الکلیلی نقره‌ای رنگ مثل ستاره دنباله دار ازش جا می مونه. بعد همینجوری که دارن می خندن و صحبت میکنن، یه توت فرنگی از دستشون میوفته و قل میخوره زیر نور خورشید شفاف و براق و میره میرسه به کنار یه جوی آب خنک و زلال توی اون دشت سرسبز پوشیده از گل های ریز کوچیک، تا چشم کار میکنه دونه های زرد کوچولو میبینه روی یه پتوی سبز روشن. همونجا کنار آب متوقف میشه. آب با شدت جریان داره و صدای زندگی ازش بلند شده. قطره های آبی که از جوی با شدت پرت میشن این طرف و اون طرف، روی اون توت فرنگی رو هم خیس میکنن و عین شبنم روش میشینن.

یه پری که از همه کوچیکتره و از قضا خیلیم خجالتیه فرصت رو مناسب میبینه که خودشو از جمع نجات بده و میره دنبال اون توت فرنگی. وقتی کنار آب میبینتش یه لبخند شیرین گنده صورتشو پر میکنه و با دست های ظریفش اونو برمیداره. گوشه توری دامنشو جمع میکنه و چهارزانو میشینه کنار جوی، توت فرنگی رو توی نور بالا میگیره و با یه چشم بهش خیره میشه. و چی میبینه؟ یک عالمه رنگ و جادو! یک عالمه زیبایی مسحورکننده!

اهمم، خب فک کنم با دیدن یه توت فرنگی دیگه زیادی پیش رفتم و ذهنم زیادی پرواز کرد، بهتره دست این ذهن بازیگوش و بگیرم و بیارمش توی همین دنیای واقعی خودمون که بشینه همینجا و توت فرنگیشو بخوره! ولی جدی قبول دارید از دنیای پری ها اومده؟

توت فرنگیداستانقصهدلنوشتهرمان
۹
۸
Green Gables🌱
Green Gables🌱
آنه ی روزهای غربت، دیوونه نویسندگی در گرین گیبلز زمانه، کتاب خور بزرگ، نیمچه جهانگرد در جستجوی کشف دنیا، گمشده در کوچه پس کوچه های روزمرگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید