
خیلی وقت ها همه نقش قربانی رو بازی میکنیم و یادمون میره که مسئول انتخاب هامون خودمونیم.فراموش میکنیم خودمون کجاها قدم تو مسیر انحرافی گذاشتیم و زدیم تو جاده خاکی،که حالا این شده نتیجه اش.بیا با هم روراست باشیم،وقتی یک انگشت رو سمت دیگران میگیریم و واسه شکست هامون به جای اینکه وایسیم و بگیم این من بودم که اشتباه کردم و حالا یه تجربه جدید بدست آوردم،میگیم ای بابا اینجا ایرانه دیگه،ایرانیا اینجوری هستن دیگه،من تو هر کاری که قدم بزارم از ریشه خشک میشه و...
یادت باشه چهار تا انگشت دیگه خودتو نشون میده!
اما یه بار به این فکر کردی توام اشتباهاتی داشتی؟
الان بهت گفتن سود تو بورسه،رفتی و هر چی داشتی و نداشتی رو توی بورس سرمایه گذاری کردی!
اما قبلش علم و تجربه و آگاهیشو بدست آوردی؟
قبلش بامتخصص این کار مشورت کردی؟
حد سود و ضررت رو مشخص کردی؟
اگر ضرر کنی،با چی قراره جبرانش کنی؟
اگر سود کنی مقدمات سرمایه گزاری جدیدت رو فراهم کردی؟
معمولا تک بعدی میریم جلو و آخرشم خروار خروار توقع از...
همش میگیم از ماست که بر ماست و مردم ما کی میخوان درست بشن،ما هم از همین مردم هستیم نه؟پای ضرر خودمون که میاد وسط اما...
ولش کن اصلا،این روزا نت هم ضعیفه هاااا،ای بابا اینجام ایرانه دیگه،هیچی چیزش رو حساب و کتاب نیست!!!