•در میانه عصری داغ
•دوباره به تو میاندیشم
•به کم وکاستیهایت
•سردرگمیها و زخمهایت
•خستگیها وافت و خیزهایت
•فکر میکنی اینبار آخر است
•دیگر بلند نخواهم شد
•که کاش بلند نشوم
•اما زندگی، امان از زندگی...
•بلندت میکند تا دوباره بکوبتت
•این بار شاید حتی سخت تر
•و تو می پرسی برای چه؟
•شاید این دور، باطل بی انتهاست
•اما زندگی، امان از زندگی...
•می فریبدت، امیدت میدهد
•و تو دوباره کودک میشوی، میخندی و بلند می شوی
•و می آویزی به نخی کم توان
•بالا میروی، کمی بالاتر
•و حالا دوباره نوبت شگفتی زندگی است
معلق میشوی، افتاده، خسته، غمگین ...
•حالا میفهمم مولانا را
«یک ریسمان فکندی، بردیم بر بلندی
آن رسیمان گسسته، من در هوا معلق»