ویرگول
ورودثبت نام
آقا سام
آقا سامهیچ اگر سایه پذیرد من همان سایه ی هیچم. اسمم سام هست خاطراتی که مینویسم همگی خاطرات شخصی و واقعیت های زندگی خودم هست.
آقا سام
آقا سام
خواندن ۴ دقیقه·۲ ماه پیش

جای زانوهای رستم ⛰️

وقتی اشفته اید چیکار میکنید؟ من این کارو کردم.

جاده ی هراز جاده ای هست که از شرق تهران شروع میشه و به شهر آمل در استان مازندران ختم میشه این جاده ی پر پیچ و خم شما رو از دنیای کوه های زرد و قهوه ای یهو میزاره تو دل کوه هایی به رنگ سبز

با یک تاکسی از تهرانپارس به سمت آمل رفتم نرسیده به آمل یهو منصرف شدم . من از این کارا زیاد تو زندگیم میکنم انصراف وقتی داری میرسی به مقصد ...

دلیلش هم این بود که یه رودخونه و یه جاده ی کوهستانی توی مسیر دیدم یه چیزی منو به سمت خودش کشید ...

وقتی رفتم سمت جاده دیدم که به سمت بالای کوه میرفت دو تا ماشین پر از جوان های خوشتیپ تهران که صدای آهنگشون هم بلند بود رفتن داخل همون جاده

فهمیدم اونجا خبریه

منم همینطور پیاده با کوله پشتی که داشتم به راه افتادم ، داخل کوله پشتیم یکم خوراکی بود.

سرمو انداختم پایین و فقط راه رفتم ... یک ساعت ... دو ساعت ... و وقتی سرمو بلند کردم از شدت خستگی نمیتونستم قدم دیگه ای بردارم ... من ساعتها راه رفته بودم یه جایی اون وسط ها برگشتم دیدم چقدر درخت های زیادی تو دل کوه ها هست و اونجا چند تا جوون دارن با هم تنیس بازی میکنن

رفتم و ازشون آب خواستم بهم یه آب معدنی بزرگ دادن

مسیرو ادامه دادم. از دل درخت ها گذشتم گاهی توی دور دست ها یه سواری داشت با اسب میرفت

من کم کم به جایی رسیدم که دیگه درخت ها داشتن تموم میشدن ولی سرسبزی هنوز وجود داشت. خیلی خسته بودم وقتی نشستم احساس کردم گرسنه ام. کنار جاده خاکی که داشتم میرفتم چندتا درختچه روییده بود از وسط دو تا صخره ... روی اونا چیزای کوچیک قهوه ای اندازه گردو بود چندتاشو چیدم وقتی خوردم مزه ی ملسی داشتن داخلش هم چند تا هسته !! تا حالا همچین چیزی نخورده بودم حتما این یه میوه ی کوهستانی بود ... هرچی بود چیدم و توی ادامه راه خوردم.

به سمت افتاب برگشتم و دیدم خورشید داره کم کم غروب میکنه . دیگه شرق و غرب آسمان کامل و یکدست مشخص بود.

وقتی با دقت داشتم به اطراف نگاه میکردم دو تا حفره ی خیلی بزرگ نظرمو جلب کرد به سرعت رفتم سمتشون ... توی وسط کوه ها دو تا حفره ی خیلی بزرگ دیده میشد وقتی لبش ایستاده بودم و به ته چاله نگاه میکردم سرم گیج میرفت ! چاله ها شکلشون قیف بودن دهانه گشاد و اعماق اون تنگ ! فاصله دو چاله از هم تقریبا ۱۵ ۲۰ متر بود...

نقطه ی سیاهی توی دل کوه های اون سمتی دیدم به سرعت رفتم سمتش انگار اونجا کسی بود ... نزدیکتر شدم کم کم چیزهای بیشتری دیدم یه اسب ، یه آدم که نشسته ، نرده های چوبی و در نهایت دو تا خونه .. با صدای بلند گفتم سلام

اقایی که اونجا بود سریع اومد و با مهربانی تمام سلام کرد یه پیرمرد بود گفت تو اینجا چیکار میکنی جوون گفتم یه سوال داشتم اون دو تا چاله چیه ؟ گفت اونجا جای زانوهای رستم هست ... میگن رستم زانوهاشو گذاشته اونجا خم شده از آب دریای خزر نوشیده ... یه کم اون طرف تر هم یه تپه ی طوسی بود گفت اونم خاکستر سیگارشه 😂

گفتم میشه بگید اینجا کجاست و من الان کجام ؟ خیلی راه اومدم تقریبا یک روز مداوم پیاده اومدم تا رسیدم پیش شما گفت اینجا ییلاق ما هست ما تابستونا و بهار میاییم اینجا . بعد زمستون برمیگردیم تو شهر . گفتم گشنمه چیزی ندارین بخورم؟ پولشو میدم؟ بهم نون و سیب زمینی داد گفت راه درازی داری اینا رو بزار کیفت بقیشو فردا صبح میپزی و میخوری گفتم فردا صبح ؟ گفت بله تو راه خرس هست میخای شب تنهایی این راهو برگردی؟ ۲۵۰۰ کیلومتر اومدی بالاتر ... با دست بالای یه قله ای رو نشون داد و گفت اونم امامزاده قاسمه ... باورم نمیشد من تک و تنها ۲۵۰۰ کیلومتر اومدم بالاتر ! میگم نفسم میگیره اینجا ... شبو آتش روشن کردیم ... ساعت ۳ شب بود که خابم برد و صبح زود بیدار شدم ... ابرها پایین تر از ما بودن قله ی دماوند توی اون دورها خیلی قشنگ و سفید مشخص بود ... دو تا پسر جوان رسیده بودن بالا ! ازشون پرسیدم میدونید این دوتا حفره چیه اینجا؟ گفتن اینا جای برخورد دو شهاب سنگه

سیب زمینیداستانکوهرمانشمال
۰
۰
آقا سام
آقا سام
هیچ اگر سایه پذیرد من همان سایه ی هیچم. اسمم سام هست خاطراتی که مینویسم همگی خاطرات شخصی و واقعیت های زندگی خودم هست.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید