ویرگول
ورودثبت نام
آقا سام
آقا سامهیچ اگر سایه پذیرد من همان سایه ی هیچم. اسمم سام هست خاطراتی که مینویسم همگی خاطرات شخصی و واقعیت های زندگی خودم هست.
آقا سام
آقا سام
خواندن ۶ دقیقه·۲ ماه پیش

جاده هراز و اِبی

شاید نزدیک به ۲۰۰ بار جاده ی هراز رو طی کردم و هربار برام عجیب تر از قبل بود، جاده از شلوغی ها و هیاهوی شرق تهران شروع میشه و رفته رفته از شلوغی کاسته میشه ، کم کم به سکوت میرسه و سپس کم کم کوه های زرد رنگ به کوه های سبز رنگ تبدیل میشن ، انگار خدا داره یواش یواش یه کاغذ خالی رو با پاشیدن رنگای سبز و آبی نقاشی میکنه ، روستا ها و رودخانه هایی که رفته رفته بیشتر میشن و بعد از دو ساعت انگار از جهانی به جهان دیگر وارد شدی. در بین راه برخی جاها سراشیبی و برخی جاها سربالایی هست که به عجیب بودن این جاده اضافه میکنه.

در یکی از این سفرهایم با یک اتوبوس از ترمینال شرق تهرانپارس حرکت کردیم ، چند دقیقه که گذشته بود عطر خوبی رو حس کردم که داخل هوای اتوبوس پیچیده بود ، راننده ی اتوبوس یک آهنگ زیبایی از آقای ابی پخش کرده بود.من دنبال صاحب عطر میگشتم تا متوجه شدم این عطر مربوط به صندلی عقب ما هست ، دو دختر که یکیشون خواب بود و اون یکی داشت از پنجره بیرون رو عمیقا نگاه میکرد. بیرون هوا بارانی بود و قطرات باران به شیشه ی اتوبوس برخورد میکرد.

این آهنگ ، هوا اونجوری ،‌ این عطر اینجوری ، حال من اونجوری ... خدایی هوا ساخته شده بود من دیوانه بشم

به دوستم که کنارم نشسته بود حس نمیکنی بوی قشنگی میاد؟ با دماغش بو کشید و گفت آره چه عطر قشنگی

با چشمم اشاره کردم به صندلی عقب ، وقتی دید دو دختر صندلی عقب نشسته اند چشماش برق زد و اصلا مجال به من نداد و یهو برگشت گفت خانم سلام ، حالتون خوبه؟ میتونم اسم عطرتون رو بپرسم؟ از این همه هیجان و سرعت دوستم جا خورده بودم. یواشکی بهش میگفتم هیسس چخبرته برگرد این ور ولی اصلا توجهی به من نمیکرد.

متوجه شدم اون دختر با ادب و خوش رویی جواب دوستم رو داد و با هم کمی صحبت کردن و اون دو دختر دانشجو بودن ، دوستم گفت من علاقه دارم برم بشینم پیش این دختر و دوستشم بیاد بشینه پیش تو...

وقتی به صندلی های آن طرف راهرو اتوبوس نگاه کردم ، مردی میان سال با قیافه ای اخمو و عصبانی را دیدم که یک خانم چادری کنارش خوابیده بود ، مطمئنا این آقا هیچ خوش نداشت که چنین کارهایی در شعاع صد متری اش انجام بگیرد به همین علت به دوستم گفتم این کار امکان پذیر نیست پس بهتره برگردی به سمت جلو و از مسیر لذت ببری.

یک آهنگ ملایم ابی در حال پخش شدن بود

🎵 من برای زنده بودن ...

🎵 جستجوی تازه میخواهم ...

و من کم کم چشمام سنگین شد و خوابم برد. نمیدونم چقدر خوابیده بودم ولی یهو با صدای دوستم که داشت منو با سرعت تکان میداد از خواب پریدم.

گفت پاشو بریم عقب پاشو

گفتم چیشده مگه؟ گفت با شاگرد راننده صحبت کردم اجازه داد اون دو تا آقای افغانی که در صندلی های به هم پیوسته ته اتوبوس نشسته اند جاهامونو عوض کنیم. خب گفتم چرا؟ اینجا که بهتر بود

گفت چقدر گیجی اونجا برای ۴ الی ۵ نفر جا هست اونا دو نفرن میان جای ما میشینن ما میریم عقب به دخترهای عقب هم گفتم بیایید بریم با هم بشینیم ته اتوبوس ... دیگه هیچ مزاحمی هم نداریم ، چهارتامون کنار هم هستیم.

قبول کردم کیف لپتاپم رو برداشتم و گفتم بریم. پسرهای افغانی قبول نکردن و گفت نه ما اگه بریم اونجا ممکنه راننده ما رو بندازه بیرون و بهانه های دیگه

در همین حال دو تا دختری که عقب ما هم نشسته بودن پشت سرما و در راهروی اتوبوس بودند که یکی از دخترها با صدایی که با ناز و اطوار بود گفت: آقا میشه شما برید جلو ما اینجا بشینیم ما اخه اشنا هستیم ۴ نفریم . نمیشه جدا بشینیم. پسره افغانی نظرش ۱۸۰ درجه عوض شد و گفت بله خانم حتما

دو پسر افغانی رفتن به جای ما ، ما در ته اتوبوس روی صندلی درازی که جای ۴ الی ۵ نفر بود نشستیم. بعدا فهمیدیم کمک راننده چرا قبول کرده بود چون وسط جاده دو مسافر پیدا کرد و جای آن دو ختر نشوند.

من خجالتی بودم کنار پنجره نشستم دوستم در کنار من نشست و اون دو خانم هم اون سمت دوستم نشستند. یعنی من از دخترها دور بودم و به دوست خودم چسبیده بودم. دوستم با دختری که کنارش نشسته بود نزدیک نیم ساعت صمیمی صحبت کردن و در اون لحظه من به جاده و باران نگاه میکردم.

چند لحظه بعد دوستم گفت میخوای من جامو با اون دختری که اون سمت نشسته و مثل تنهاست عوض کنم شما کنار هم باشید صحبت کنید تا تنها نباشید ؟‌ قبول کردم. خانم بلند شد کنارم نشست و همون لحظه که نشست به من سلام داد گفتم سلام

موهای سیاهی داشت که از زیر شالش به صورتش ریخته شده بود و صورت تپلی هم داشت ، گفتم اسمتون چیه؟ گفت آزاده ! و بعد از سن و رشته و ... صحبت کردیم . چند دقیقه سرگرم صحبت بودیم که گوشی خودش رو درآورد و یک هندزفری بهش وصل کرد و یکیشو داد به من و گفت بیا اهنگ گوش کنیم گفتم باشه

یادم نمیاد چه اهنگی بود ولی هرچی بود از موسیقی های مورد علاقه ی من نبود و بعد از اینکه وسط راه اتوبوس سمت امامزاده هاشم ایستاد برای شام و دسشویی و ... رفتیم به یک رستورانی شام خوردیم.

دوستم سریعا با اون یکی دختره صمیمی شده بود چون برگشتنی دیدم که در حیاط همون رستوران دست در دست هم به سمت اتوبوس در حرکت هستن . من با آزاده هنوز راحت نشده بودیم . آزاده به من پیشنهاد داد بعد از شام سیگار میچسبه و پایه ای یه سیگار بکشیم؟‌ گفتم باشه ،‌به پشت رستوران رفتیم و یه نخ سیگار کشیدیم.

شب عجیبی بود ، با دلسوزی به دختر نگاه کردم و گفتم من نمیدونم کی هستی واقعا و حس میکنم رابطه ای هم قرار نیست بین من و شما شکل بگیره ولی در این شب که بهم رسیدیم میخوام بهت توصیه ای بکنم

گفت باشه هرچی بگی گوش میکنم

گفتم زندگی کوتاه تر از اونیه که فکر کنی همیشه جوان هستی و در حال خوش گذرانی بگذرونی ، من یه آدمی هستم که ممکنه به جای من هر نوع پسر دیگه ای باشه و شاید سواستفاده هم بکنه ، شاید از نظرت حرفم خنده دار باشه و شاید هم برات خیلی عادی باشه ولی بیشتر مراقبت کن از خودت

با حالت تمسخر گفت حرف جالبی بود بهش فکر میکنم و گفت دیگه پاشو بریم الان اتوبوس حرکت میکنه

درون اتوبوس دوستم با دختره به شدت صمیمی شده بودند

ما دوباره در ته اتوبوس نشستیم تا زمانی که اتوبوس به شهر امل برسه هیچ صحبت خاصی نکردیم حتی شماره موبایل هم رو نگرفتیم و بعد از رسیدن به ترمینال شهر آمل پیاده شدیم . از هم خداحافظی کردیم و جدا شدیم. دوستم گفت من شماره موبایل اون دختره رو گرفتم و خیلی هم ازش خوشم میاد

ولی وقتی از من پرسید گفتم تمایلی نداشتم دوستی و رابطه ای بین من و ایشون شکل بگیره فقط بعنوان یه رفیق رهگذر در اتوبوسی که در جاده ی هراز و هوای بارانی ، با آهنگ آقای ابی که سرتاسر آن جاده پخش میشد بهش نگاه میکنم.

جادهدختررمانداستانخاطره
۳
۰
آقا سام
آقا سام
هیچ اگر سایه پذیرد من همان سایه ی هیچم. اسمم سام هست خاطراتی که مینویسم همگی خاطرات شخصی و واقعیت های زندگی خودم هست.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید