
اساساً زندگی تشکیل شده از سختیهای بسیاری است و نمیتوان به زندگی آرام و بدون فشار فکر کرد ، اما نحوه مواجهه ما با این سختیها و رشد خودمان میتواند نوعی آرامش و انگیزه ادامه در دل تلاطم را به ما بدهد . ببینید آرامش میتواند نوع نگاه شما به یک موضوع باشد ، میتواند پیادهسازی یک مدل رفتاری باشد ، میتواند یک جمله و سخن باشد ، نیاز نیست دنیال راهکارهای سخت و پرهزینه باشیم . گاهی اوقات تعویض عینک از دودی به آفتابی ، برای کسی که همه چیز را تاریک میبیند ، سبب آرامش او شود . پس لازم نیست بدنبال کارهای خارقالعاده بگردیم. تنها راهکار این است که در زندگیمان اول ، نحوه مواجههمان با سختیها را مدیریت و تنظیم کنیم و در خودمان آن رفتار صحیحی که بصورت فطری میدانیم در سختیها کارکرد صحیحی دارد را مطابق با شرایط زندگی و خانوادهمان بیابیم ، دوم ، اینکه نوع نگاهمان را به آرامش متناسب با مفهوم اصیلش تنظیم کنیم.
سید احمد شاه مرتضی ۲ / تیرماه / ۰۵
سید