در جامعه ما بی اعتمادی موج میزنه، به همدیگر اطمینان نداریم به دولتمون اطمینان نداریم گاهی به خودمون هم اطمینان نداریم! ما در دنیای اطرافمون با کلی چیزای غلط روبروییم. کلی رفتار غلط؛ رفتار اجتماعی غلط رفتار فرهنگی غلط و (مکث) رفتار بهداشتی غلط! خب بابت این همه رفتار غلط چیکار میشه کرد؟ حرص بخوریم و سکوت کنیم؟ دعوا کنیم؟ ارشاد کنیم؟ بیخیالی طی کنیم؟؟ هر کی حق انتخاب داره. و هر کسی هم طبق فضایی که در اون رشد کرده و تربیت شده و البته تجربیاتش، روشی رو پیش میگیره. من نه دانشش رو دارم نه جایگاهش رو و نه قصدش رو که بگم کدوم روش درسته. فقط میخوام با هم کمی درباره اطرافمون فکر کنیم. ماها همه غلط های اطرافمون رو از حفظیم و شاید هر کدوممون بتونیم ساعت ها دربارش سخنرانی کنیم اما واقعا نتیجه ای هم داره!؟
موزیک
داستان این اپیزود ما ریشه در فرهنگ اعتراض داره البته اعتراض بجا و به موقع ! ریشه در اینکه چقدر دغدغه ی بهتر شدن جامعه و کشورمون رو داریم! برای اینکه دنیا جای بهتری برای زندگی بشه حاضریم چه کارهایی کنیم و تا کجا پیش بریم؟ کم ندیدیم آدمایی که زندگیشون رو وقف میکنن. وقف محیط زیست وقف بچه های مناطق محروم وقف مدرسه سازی ، وقف بیماران سرطانی، آموزش ، یا حتی کاری که بچه های پادکست ساز تو کمپین بشنو کردن و خیلی چیزای دیگه. اما آیا واقعا لازمه برای بهتر شدن، همه خودشون رو وقف کنن؟؟ جوابی که تو ذهن من میاد اینه نه! لازم نیست. من میگم به جای اینکه بذاریم همه چیز غلط پیش بره در نطفه اقدام کنیم. لازمه یکم داستان رو بیشتر براتون باز کنم. آماده اید؟
موزیک
تصور کنید شب عیده ،البته نه این عیدی که گذشتااااا عید سال های خوب، رفتید خرید بعد از کلیییی بالا و پایین کردن خیابون زیبای ولیعصر خسته اید و دلتون میخواید یه جا بشینید و در حالی که خستگیتون رو در میکنید یه چیزی هم میل کنید. خب اولین کافه ای که میبینید رو میرید داخل. سریع یه جای دنج و راحت رو انتخاب میکنید که یه وییو خوب داشته باشه و میشینید. یه شیر موز سفارش میدید . وقتی منتظرید سفارشتون رو بیارن شروع می کنید به نگاه کردن اطرافتون تازه اون موقع س که متوجه میشید ای دل غافل یا ای وای چه جای کثیفی رو انتخاب کردم. چقدر کف مغازه کثیفه ( افکت همهمه)، روی میزتون یه لکه سس خشک شده . همون موقع سروکله یه مگس مزاحم هم پیدا میشه . یهو چشمتون میخوره و می بینید کسی که پشت صندوق پول میگیره رفته داره موزارو میندازه تو مخلوط کن!! (مکث طولانی یا افکت صدای سوت گیجی ) چند لحظه با خودتون فکر کنید کاش میشد ارتباطمون دو طرفه بود و همگی بهم میگفتید که تو این لحظه چیکار میکردید؟؟ البته طبق تجربه میشه حدس زد. یه سری اصلا متوجه هیچ کدوم از اینا نمیشن! نه اینکه که نبینن ، میبینن ولی اصلا مهم نیست براشون، بنظرشون اینا رفتار غلط محسوب نمیشه که البته سوال پیش میاد که دیگه چی باید باشه که اینا یه جوری شون بشه.
دسته بعدی میبینن، متوجه میشن، یه جوری شونم میشه ،(با پوزخند) ولی تو اون لحظه کاری نمی کنن. که خب ، همین کاری نکردن میتونه دلایل مختلفی داشته باشه یا روشون نمیشه یا حوصله دردسر ندارن یا نمیدونن باید چیکار کنن.. بعضی از این عزیزان بیخیال نمیشن و داستان رو ادامه میدن مثلا یه سریاشون فقط تاسف میخورن چهارتا حرف خدای نکرده زشت به صاحبین اون کافه میدن و دیگه به اونجا برنمی گردن. یه سریاشون میرن و علیه اونجا تبلیغ منفی انجام میدن حالا یا به دوست و آشنا میگن فلان کافه نرو یا تو فضای مجازی و اپلیکیشن های مختلف نظراتشون رو ثبت میکنن. یه سریا هم میرن و بعدا به بهداشت اعلام می کنن.راستش من خودم جزو این دسته ام ،هم چون حوصله درگیری و بحث رو ندارم و هم دوست ندارم از کنار این مسائل راحت بگذرم ، من اینجوری فکرم میکنم که اگر بی تفاوت از کنارش بگذریم شاید یکی از عزیزانمون با مصرف یه همچین مواد غیر بهداشتی مریض بشن ، اون وقته که نمیشه خودمون رو ببخشیم اگر همیشه به همه موضوعات اینجوری نگاه کنیم و منافع خودمون رو درگیر ببینیم احتمالا رفتارمون با اون چیزی که هست متفاوت میشه برگردیم به موضوع کجا بودیم؟! داشتیم عکس العملی های مختلف رو می‌گفتیم
هستند عده ای هم که همون جا خودشون رو وارد چالش می کنن و اعتراض میکنن که با توجه به ادبیاتی که برای اعتراض انتخاب کردن و البته واکنش متصدی، نتیجه ش متفاوته. و ممکنه اینا هم بعد از خروج از اونجا راهی که گروه های بالا میرن رو برن؛ یا دیگه اونجا نرن، تبلیغ منفی، شکایت کنن و …از یه نکته ای هم نمیشه به سادگی گذشت اونم اینکه خیلی ها اصلا نمیدونن چه رفتاری غیره بهداشتیه که اونم برمیگرده به کم کاری وزارت بهداشت، آموزش و پرورش و صدا و سیما که تو زمینه ی مسئله ای اینقدر مهم هیچ آموزشی ندادن
ولی بجای شما اون متصدی میدونه چه چیزهایی رو باید رعایت کنه در واقع اون متصدی باید بدونه! چون وارد حیطه ای میخواد بشه که مستقیم با سلامت مردم در ارتباطه. مثلا شما فکر کن یه راننده قوانین رانندگی رو ندونه بعد بشینه پشت رل، اگه ندونه هم گردنه راننده ش اینم دقیقا همونه. اون نانوا موظفه با آگاهی و اصولی نون بپزه بده دست مردم . بهتره شما هم از قوانی مطلع باشید و از متصدیا مطالبه کنید. دعوا نه مطالبه، انتظار!توقع ( چون حقتونه ،کسی نباید به عمد یا غیرعمد سلامتیتون رو تهدید کنه. اصولا تقاضاست که عرضه رو مدیریت و کنترل میکنه. من میگم وقتی متصدیان عزیز ما بدونن که حفظ مشتریاشون در گروئه رعایت بهداشته نه ظاهر شیک و لوکس مجبور میشن اصول بهداشتی رو رعایت کنن. واقعا دنیای پشت آشپزخونه با دنیای که ما تصور میکنیم خیلییییی تفاوت داره و بازرسین بهداشت چیزایی رو میبینیم که مشتریا نمیبینن. اما از قدیم گفتن ماه پشت ابر نمیمونه! رفتار غلط بهداشتی یه جایی خودش رو نشون میده. یه مثال بزنم تا متوجه منظورم بشید شما وقتی وارد یه رستوران یا کافه میشید و می بینید که همه ی پرسنل لباس های سرتاسر مشکی شیک تنشونه احتمالا خوشتون میاد و حال میکنید ولی در واقع این یک نقص بهداشتی واضحیه چرا چون طبق دستورالعمل وزارت بهداشت لباس کار باید به رنگ روشن ، بدون لک و پارگی باشه که آلودگی رو قشنگ واضح نشون بده اگر آلودگی از سر و پای اون لباس تیره رنگ بالابر که کسی متوجه نمیشه، از این دست مثال ها زیاده که تو اپیزودهای آینده براتون بیشتر میگیم.
موزیک
تا اینجا درباره این گفتیم که آدما نسبت به رفتار غلط بهداشتی عکس العمل های متفاوتی دارن اما یه کاری کردن همیشه بهتر از دست روی دست گذاشتنه. هر کدوم از ما تو اجتماعمون سهمی داریم و یه مسئولیت اجتماعی گردنمونه . نمیشه همه انتظارات رو از دولت و قانون داشت. باور کنید درست ترین و اصولی ترین قانون هارو هم هستن کسایی که روش پا بذارن . خب با این متصدیان محترم باید چیکار کرد؟ آیا میشه به ازای هر نفر یه مامور گذاشت که کسی دست از پا خطا نکنه ؟ میدونید چند تا صنف در کل کشور فعالن؟ طبق آخرین آمار وزارت بهداشت حدود 3 میلیون ، تازه اینا فقط اون صنف هایی هستن که یه جوری تو سامانه ثبت شدن و مشمول اصناف زیرزمینی و اونایی که به بهداشت مراجعه نکردن نمیشن، و حالا چند تا بازرس داریم شیش هزار تا ؟؟اختلاف رو متوجه میشدی ؟! بنظر من و البته طبق تجربم باید مردم هم دست به کار بشن. باید بیان تو میدون. باید از حقوقشون با خبر شن و اونها رو به روش درست مطالبه کنن.
اینکه حقوقتون چیه، ما وظیفه خودمون میدونیم که بهتون بگیم البته به شرط همراهی و استقبال شما. و اینکه روش درست مطالبه گری چیه یه انتخاب و تصمیم شخصیه اما ما قصد داریم در این اپیزود درباره یکی از روش ها مطالبه گری تو حوزه بهداشت صحبت کنیم؛ یعنی سامانه 190! حالا چرا ما به خودمون این جرات و جسارت رو دادیم که درباره موضوع تخصصی مثل بهداشت حرف بزنیم؟ چون ما فعالیتمون در زمینه بهداشته، بهداشت محیط؛ بهداشت دنیایی که قراره برای ما سلامتی همراه داشته باشه. ما در هر اپیزود سعی میکنیم سراغ موضوعاتی بریم که تصورمون اینه اطلاعات و آگاهی درباره اش کمه و ضمن آموزش در اون زمینه کمی هم تحلیلش کنیم البته فقط کمی.
موزیک
چند وقت پیش ما تو صفحات مجازیمون چند تا سوال ساده مطرح کردیم. هدفمون این بود که از شنونده های پادکست بپرسیم که در صورت مشاهده یک رفتار غلط چکار میکنن. سعی کردیم عکس العمل افراد رو تو موقعیت مختلف ارزیابی کنیم. قبلش یه توضیح بدم که این سوالها تو اوج بحران کرونا پرسیده شده و مطمئنا جوابها تحت تاثیر این دوره بحرانی بوده ،.سوال اولمون این بود که اگر ببینید نونوای محلتون با همون دستی که از شما پول میگیره با همون دست هم به شما نون میده چیکار میکنید؟ 37% پاسخ دهنده هامون گفتن که همون لحظه بهش تذکر میدن 12% گفتن که دیگه ازش خرید نمیکنن 33% گفتن که با سامانه 190 تماس میگیرند و قسمت نگران کننده اینجاست که 18% گفتن هیچ کاری نمیکنن! بنظرتون عکس العمل این دسته از آدما در مقابل سایر رفتارهای غلطی که میبینن چیه؟ کاری میکنن؟؟ سوال بعدیمون از این 18درصدی بود که گفته بودن هیچ کاری نمیکنن. ازشون پرسیدیم که چرا ؟ لطفا به جواب ها دقت کنید. 20% گفته بودن حوصله دردسر و پیگیری ندارن. یه بار دیگه بگم 20 درصد کسایی که کاری نکردن بخاطر این بوده که حوصله دردسر و پیگیری رو نداشتن. جای تامل داره. نه؟ (مکث) 9% گفته بودن اهل نون بری نیستن و 28 % بنظرشون مهم نبوده که بخوان کاری کنن. من واقعا نمیدونم با افرادی که از کنار هر چیز غلطی به سادگی و به راحتی عبور میکنن چکار باید کرد اما میدونم برای باقی عزیزان، اونایی که فکر میکنن اعتراض و یا شکایت باعث قطع روزی اون کاسب میشه و یا اون بزرگوارانی که فکر نمیکنن که اصلا موضوع مهمی باشه چاره کار آموزشه. در واقع با آموزش میشه این افراد رو آگاه و همراه کرد. اما گروهی که برای ما خیلی مهم بودن 43درصدی بودن که نمیدونستن که میشه به جایی اطلاع داد و آیا کسی اصلا پیگیر و پاسخ گو هست یا نه. با این قسمت کار داریم و برمیگردیم بهش. و اما سوال آخرمون این بود که اگر یه نفر رو در حال دزدی از خونه دوستتون ببینید چیکار میکنید؟ 88% گفته بودن که به 110 زنگ میزنن و تنها 2درصد بی تفاوت رد میشن. 10 درصد هم خودشون دست به کار میشن. بنظر شما چرا در مقابل رفتار اون نونوا 18% اقدامی نمی کنن ولی در مقابل این دزد فقط 2 درصد ؟؟ چرا مفهوم دزدی برامون یعنی فقط از دیوار خونه مردم بالا رفتن؟ چرا لزوم بهره مندی از مواد غذایی سالم رو حق خودمون نمیدونیم، چرا سلامت خودمون، خانواده و دوستامون برامون بی اهمیته؟!
موزیک
(صدای اپراتور 190)
در همه جای دنیا برای حوادث ناگهانی شماره های اضطرای که اصولا 3 رقمی هستند در نظر گرفته میشه. مثلا شماره معروف 911 در آمریکا و کانادا که در صورت تماس با این شماره می توانید به پلیس، آتش نشانی و اورژانس همزمان دسترسی داشته باشید. تو کشور ما اون چیزی که زیاده از این شماره های سه رقمی مثل 110، 115،125! فلسفه شکل گیریش رو که همه میدونیم اینجور اپراتورها با هدف مدیریت بحران شکل میگیرن و دلیل کوتاه بودنشون هم اینه که به راحتی در حافظه آدم بمونن هرچند که حفظ کردن 15-20 شماره سه رقمی هم سختیای خودش رو داره! حرف و حدیث درباره عملکرد این شماره ها زیاده و ما اینجا قصد نداریم که عملکرد اونها رو تحلیل کنیم، نه بخاطر اینکه مهم نیست اتفاقا خیلی هم مهمه ما ازش میگذریم چون ارزیابی عملکرد اونها جمع متخصصین و مسئولینی رو میطلبه که نهایتا بتونه منجر به تغییراتی بشه. ما میخوایم درباره یکی از این شماره ها حرف بزنیم که عملکرد نسبتا معقولی داره ولی طفلکی مهجور مونده و حتی اسمشم به گوش خیلیا نخورده قبلتر بهش اشاره کردیم؛سامانه رسیدگی به شکایات وزارت بهداشت یا همون 190.
سامانه 190 تحت پوشش مرکز ملی پاسخگویی به شکایات وزارت بهداشت فعالیت میکنه و به عنوان اولین نقطه‌ایه که مردم می‌تونن با سامانه پاسخگویی به شکایات ارتباط داشته باشن و سوالات، انتقادات، شکایات و پیشنهادات‌شون را در حوزه‌های اورژانس، بهداشت، درمان، مسائل دارویی، تعرفه خدمات مطرح کنن و با کارشناسان به صورت 24 ساعته و طی هفت روز هفته ارتباط برقرار کنن. پیش از این سامانه‌های هر حوزه به صورت پراکنده بود. مثلا سامانه 1690 در حوزه غذا و دارو، 1590 در حوزه اورژانس و درمان و 1490 هم در حوزه بهداشت فعالیت می کرد، اما همه این موارد در سامانه 190 ادغام شد. وقتی با شماره 190 تماس می‌گیرید، میتونید با داخلی که اعلام میشه به قسمتی که مد نظرتون هست وصل بشید؛ کد یک مربوط به مشکلات و شکایات اورژانس، دو مربوط به بهداشت محیط و حرفه ای ،سه مشکلات مربوط به تامین دارو و یا مشاوره دارویی ، چهار حوزه مشکلات پذیرش و رسیدگی به بیمار ، پنج در حوزه بیش دریافت به پزشکان و مراکز درمانیه . طبق ادعای وزارت بهداشت حداکثر ظرف 72 ساعت به آنها رسیدگی میشه. ما خیلی با سایر حوزه های 190 کار نداریم، حداقل فعلا کار نداریم چون باز حوصله بحث خارج میشه. اگر دوست داشتید بیشتر بدونین بهمون بگید که درآینده درباره شون صحبت کنیم
شما وقتی یک مورد غیر بهداشتی دیدی میتونی زنگ بزنی به 190. شماره 2 رو فشار بدید و متصل بشید به اپراتور مربوطه. بعد خلاصه ای از موضوع رو توضیح می دید. کارشناس اطلاعات مربوط به اون صنف رو از شما میگیره مثل اسم صنف، آدرسش، نوع صنف و اینکه مشکلی که دیدید چی بوده. اطلاعات شما رو هم ثبت میکنه و نهایتا به شما یک کد پیگیری داده میشه این اطلاعات توی سامانه رسیدگی به شکایات وزارت بهداشت میمونه و کاملا محرمانه اس یعنی هیچ کس متوجه نمیشه که شما از کی و بابت چی شکایت کردین . تازه از اینجا به بعد کار اصلی شروع میشه. با توجه به اینکه اون صنف مربوط به کدوم منطقه هست مثلا کدوم استان کدوم شهرستان کدوم شهر و حتی کدوم منطقه، شکایت ثبت شده ارجاع داده میشه به کارشناس منطقه. کارشناس منطقه موظفه در اولین فرصت به اون صنف بره و موضوع رو بررسی کنه. البته یک نکته مهمی که وجود داره اینه که روزانه شکایت های زیادی ثبت میشه و بدیهیه که با توجه به اهمیت اون موضوع و به قول بهداشتیا بحرانی یا غیر بحرانی بودن موارد اولویت بندی میشن. تمامی کارشناسان موظف هستند که نتیجه رو به وزارتخونه و مرکز اصلی اعلام کنن و عملکرد بازرس در خصوص نحوه رسیدگی به شکایات تو پایش های دوره ای مورد ارزیابی قرار می گیرند. به همین دلیله که من میگم به 190 اعتماد کنید. ممکنه تو ذهنتون بگید خب ممکنه اون کارشناس بره تو محل و یه جوری قضیه رو فیصله بده اینجاس که باز نقش شما مهم میشه. شما میتونید بررسی کنید که آیا تغییری اتفاق افتاده؟ آیا مورد اصلاح شده و یا اگر نشده اون صنف به مرحله جدی تر از مراجعه و تذکر مثل اخطار و پلمپ رسیده؟ البته که من فرآیند رو دارم خیلی ساده توضیح میدما. این وسط جزئیاتی هست که اهمیت پیدا میکنه اما خب از حوصله این اپیزود و شما خارجه. برای نوشتن این اپیزود با چند عزیز شاغل در این حوزه صحبت کردم همین جا بابت کمک هاشون ازشون تشکر میکنم و بهشون قول دادم که یکی از مهم ترین دغدغه هاشون رو بگم. تا حالا شده الکی زنگ بزنید به 110 و گزارش غیر واقعی از یک جرم رو بگید؟ یا کسی رو بشناسید که این کار رو با اورژانس و آتش‌نشانی بکنه؟! متاسفانه عزیزانی هستند که به خاطر خصومت شخصی و انتقام یا سرگرمی زنگ میزنن به 190. دیگه در نکوهش این رفتار لازم نیست من چیزی بگم. همونطور که گفتم بابت هر شکایت، کارشناسا موظف به مراجعه حضوری به اون محله حالا شما تصور کن هر دفعه بخاطر یه درگیری شخصی این بندگان خدا باید از باقی کارهاشون بزنن و برن ببینن هیچ خبری نیست و همه چیز امن و امانه. البته که بنظر من بهتره یه جریمه ای چیزی برای این موارد در نظر گرفته بشه. ولی کاش خودمون از این کارا نکنیم. طبیعیه که سامانه 190 هم ایراداتی داره. مثلا شما امکان ثبت آنلاین شکایت رو ندارید. در واقع تنها راه همین تماس تلفنیه. یا مورد بعدی اینه که شما امکان پیگیری لحظه ای ندارید در واقع نمی تونید پیگیری کنید که شکایت شما الان تو چه مرحله ایه. باید صبر کنید و نهایتا از نتیجه با خبر بشید. نقد بزرگی دیگه ای که به نظرم وارده اطلاع رسانی بسیار ضعیف این سامانه هست. در واقع وزارت بهداشت به نصب پوستر 190 داخل صنوف بسنده کرده و تا حالا از ظرفیت رسانه های مهم مثل تبلیغات تلویزیونی استفاده نکرده . ما نظرات و انتقادات مون رو به مسئولین سامانه منتقل کردیم و امیدواریم که ترتیب اثر بدن و به سمتی برن که نهایتا یک سامانه 190 بدون نقص و از اون مهمتر شناخته شده و موثر داشته باشیم.
(موزیک)
اهمیت بهداشت مواد غذایی و یا بهتر بگم بهداشت مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی که طیف وسیعی رو هم شامل میشه بخاطر این هست که میتونه از بسیاری از بیماری های کوتاه مدت و بلند مدت در انسان جلوگیری کنه. منظورم از کوتاه مدت و بلند مدت زمان مبتلا شدن بود. شما ممکنه یکی دو روز بعد از خوردن غذای آلوده دچار مسمومیت بشید و یا ممکنه بعد از سالها خوردن شیر آلوده دچار سرطان کبد! مسمومیت غذایی اسم آشناییه برای هممون. حتی اگر خودمون هم گرفتارش نشده باشیم حداقل یک نفر رو در اطرافمون میشناسیم که دچارش شده. میدونستید با رعایت بهداشت میشه با درصد بالایی باعث کاهش مسمومیت غذایی شد؟؟
تمامی عزیزانی که تصمیم می گیرن کسب و کاری در زمینه مواد غذایی راه بندازن با یه غول بزرگی طرفن به اسم بهداشت! میگم غول چون نمیخوان قبول کنن مهمه و رعایت بهداشت براشون حکم عذاب الیم داره و حاضرن هرکاری بکنن تا دورش بزنن ترجمه دیگه رفتار این عزیزان رو قبلا گفتم میخوان سلامت مار ازمون بگیرن . بعضی با هر ضرب و زوری هست رعایت میکنن. مشکل اون عزیزیه که سوسک از سیخ کبابش در حال بالا و پایین رفتنه ولی صاف صاف زل میزنه تو چشاتو میگه مغازه من یکی از تمیزترین مغازه های شهره ! بنظرتون با این عزیزان باید چه کرد؟؟ میدونین چرا میگم شما زنگ بزن 190؟ میدونی چرا میگم اعتراض کن؟ چون حیات اون صنف وابسته اس به شما. وقتی مشتریاش ناراضی از در برن بیرون و دیگه برنگردن بالاخره یه اتفاقی می افته. یا اون ادم به این فکر میکنه که چی شد که اینجوری شد یا کلا جمع میکنه میره سراغ یه کار دیگه. که به نظرم در هر دو حالت نتیجه مثبته؛ انتخاب بین بهداشتی شدن یه صنف کثیف یا حذفش.
من میدونم که تو این وانفسای اقتصادی چقدر کار کردن و پول درآوردن کار سختیه و کاملا کاسبای عزیز رو درک میکنم ولی خب قبول کنید نمیشه که چشممون رو روی اهمیت بهداشت ببندیم و اجازه بدیم سلامت جامعه به خطر بیفته دقیقا مثل بحرانی که الان توشیم اگر دقت کرده باشید درباره بحران کرونا هیچ راه حل جدیدی برای خروجش نیست جز رعایت بهداشت
بیاید با هم قرار بذاریم علاوه بر خوشمزگی و ظاهر شیک رستورانها به بهداشتشون هم توجه کنیم و این فرهنگ رو جا بندازیم که اگر بهداشت رو رعایت نکنی من رو به عنوان مشتری از دست خواهی داد. اینه چرخه ی درست!
خانم ها آقایون سلام
من محمد اشراقی هستم و این سومین اپیزود پادکست سلامتزی بود که شنیدین تنها پادکست که درباره بهداشت حرف میزنه ، چیزی که اطلاعات ما درباره ش خیلی کمه و چون تاثیر عدم رعایت بهداشت رو خیلی سریع نمیبینیم بنظر مون بی اهمیت میاد ،اینجا سعی میکنیم روی موضوعاتی دست بذاریم که هم مهمن و هم جذاب، همکارای من تو این پادکست مثل همیشه خانم ساره محمدی، خانم سارا دریاباری و آقای آزاد خسروپور هستن . ازتون یه خواهش دارم از هرجایی که پادکست رو می‌شنوین برامون کامنت بزارین یا تو آی‌تیونز بهمون امتیاز بدین این کار بهمون کمک میکنه بقیه هم راحت‌تر پیدامون کنن، اگر نظر انتقاد و پیشنهادی هم دارین میتونید با ایمیل پادکست به آدرس [email protected] با هامون در ارتباط باشید یا تو شبکه های اجتماعی با SalamatZY Podcaster بهمون پیام بدین. نمیدونین اینکه بهمون فیدبک میدین چقدر انرژی مون رو بیشتر میکنه تا راهی رو که شروع کردیم رو ادامه بدیم این بزرگترین حمایتیه که میتونید آزمون بکنید. اگر دوست داشتید و خواستید درباره موضوعی بیشتر اطلاع داشته باشيد یا موضوعی رو براتون توضیح بدیم هم از طریق راه های ارتباطی مون بهمون پیام بدین
لطفا اگر فکر میکنید این پادکست میتونه به کسی کمک کنه و به درد کسی میخوره ما رو بهش معرفی کنید اینجوری شاید بتونیم به کمک هم جامعه سالم تری داشته باشیم.
با ما سلامت و همراه باشید تیر 99
