زندگی که در آن نشاط نباشد، زندگی نیست، مردگی است و در خانواده چطور نشاط تامین میشود؟ یکی از عوامل نشاط، فرزندآوری است. یکی از دعاهای قرآنی اتفاقا همین هست که خدایا به فرزندانی بده که مایه چشم روشنی من شوند. فرمود:«رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّیَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْیُنٍ پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده که مایه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پیشواى پرهیزگاران گردان»[1] چشمم به فرزندم روشن بشود، یعنی وقتی اینها را می بینم با نشاط شوم. علامه طباطبایی(ره) در تفسیر این بخش از آیه می فرماید:«وقتى مىگويند" فلان قرت عينه"، معنايش اين است كه: فلانى خوشحال و مسرور شد، و به كسى كه مايه مسرت آدمى است نور چشم و قرة عين گفته مىشود» [2]
[1]. فرقان،74.
[2]. ترجمه تفسیر المیزان، ج15، ص338.