شنبه، شنبه وباز هم شنبه.
نمی دونم چرا شنبه ها یه حس غریبی با خودش داره. شبیه یه عطسه تو دل طبیعت که انگار یه دفعه همه چیز یه جور دیگه شروع میشه.
البته امروز فکر کنم خلی خوب باشه چون بعد یه مسافرت کوچیک و برگشتن با اتوبوس، یه خواب نیم ساعته صبحگاهی کارمو با خوردن یه موز خوشگل زرد شروع کردم.شیرین نبود ولی کلی انرژی داد.
شروع روز کاری ، خوب بود. مستقیم و یهو رفتم تو کابین چهار در چهار جوشکاری با دیوارهای کاذب قهوهای، من و یه جوشکار که رو در روی هم میشینیم و کار های اون روز رو انجام میدهیم. جوشکار امروز وحید بود یه پسر با ادب و با سواد. وقتی باهاش صحبت میکنم کلی اطلاعاتم بالا میره، چند باری که باهاش هم صحبت شدم فهمیدم که آدم با مطالعهای هست و حرفاش منطقی.
من سعی میکنم از هر کسی چیزی یاد بگیرم حتی کوچیک و مختصر، و چیزی که از وحید یاد گرفتم این بود که جای مطالعه خیلی تو زندگیم خالیه. و تصمیم گرفتم این اول سالی به تدریج زمان مطالعهام رو بالا ببرم.
تصمیمات امروزم رو بگم. من اول هر سال چهار، پنج برنامه برای خودم میزارم که حداقل سه ، چهار تاش انجام میشه.امسال اول میخوام مطالعهامو بالا ببرم و زبان انگلیسیمو تقویت کنم و بعدش به این جناب (شیکمو میگم) برسم. خداییش دیگه خیلی داره گرد میشه. بعدش پایاننامه ارشدم. ای خدا این آخری خیلی خیلی واجبه، کمکم کن لطفاً.
از امروز دور نشیم. جوشکاری امروز با تمام سختیهاش تموم شد. کار سخت به نظرم از بیکاری بهتره.اصولا از سردرگمی و انتظار و چه کنم و چه کنم، متنفرم. آنقدر که از کلافگی بدم میاد از دروغ بدم نمیاد.
خلاصه کار تموم شد و راه افتادیم سمت خونه ،خدا رو شکر. امروز هنزفریمو با خودم آورده بودم و با آرامش به آهنگهایی که تازه دانلود کرده بودم گوش دادم. خونه جونم خیلی تمیز بود چون تازه مامان رفته بود. بعد از لباس عوض کردن یه راست رفتم تالار اندیشه. چقدر بد بود تایم، بعداز ظهر هم تایم استخر بود و هم بازی پرسپولیس،از تنبلی مفرطی که دارم به هیچکدام اهمیت ندادم و با گوشیم کار کردم. خیلی هم حال داد.
چشم به هم زدم ساعت شد ۸ و ۹ که پاشدم نماز خوندم و یه شام مختصر زدم بر بدن و دوباره رفتم سراغ گوشیم و پرسه زدن الکی تو فضای مجازی. چقد بده که انقدر وقتم رو تلف میکنم و ازش خوب استفاده نمی کنم. البته دارم سعی میکنم که کمش کنم.بگین انشااله.
وساعت ۱۲،بهترین تابع زندگی یعنی خواب. آخ که چه خوبه خواب. فارغ از زندگی، رویا، کابوس، ترس و خوشحالی . خواب همه چیزش شیرینه.