برگرفته از وبلاگ سجاد آذر (وبلاگ خودم) | www.sajjadazar.ir
آزاد زندگی کن، آزاد بمیر
خب شاید خیلی ها درباره این موضوع از من پرسیدن. این 4 تا کلمه واسه من خیلی ارزش داره تا حدی که روی دسته راستم تتو کردمش. دلیل اینکه تتو کردمش هم خب سادس : دوست داشتم!
اما این 4 تا کلمه از کجا امد ؟
این در واقع یه فلسفه واسه زندگیه منه که تقریبا چند سالی هست که بهش رسیدم و دوست دارم برای دیگران هم تبلیغش کنم(یه چیز تو مایه های محمد نبی).
اما چیشد که به این فلسفه و طرز زندگی کردن رسیدم. من زمانی که سوم راهنمایی بودم یکبار طلبید و جزو ثبت نام کننده های مراسم اعتکاف مسجد سره محلمون شدم. سه روز تو مسجد بودم. روزه بودم. نماز میخوندم. عزاداری میکردم. قران میخوندم. دعای ندبه، زیارت عاشورا و ... . تمام اینا در حالی بود که هیچی دربارش نمیدونستم. واسه یه بچه مدرسه ای خب هیچ کدوم از اینا قابل درک نبود. ولی به هرصورت من اون سه روز رو گذروندم و بعد از خروجم از این دوره سه روزه تبدیل شدم به یه آدم کاملا مذهبی. از نوع شیش سیلندرش.
طوری بود که اگه جلوم اهنگ میزاشتین میگفتم قطع کن. نمازم همیشه سروقت بود. شبا قبل خواب وضو میگرفتم و از این جور کارا. در حدی بود که خانواده میگفت ایشالله ملبس بشی :)
نمیدونم چجوری ولی بعد از یه مدت کاملا از این کارا زده شدم و رو برگردوندم و تبدیل شدم به یه ادم دیگه. خب شاید اون زمانی که تبدیل شدم به یه ادم دیگه چیزی نمیدونستم ولی الان که به اون روزا نگاه میکنم میبینم که کارم درست بود. گذشت و گذشت تا الان که رسیدم به اینجا. مدت ها هم درباره مسیحیت تحقیق کردم ولی خب در نهایت تصمیمی برای تغییر دین پیدا نکردم.
آزاد زندگی کن؛ یعنی چی ؟
از دید من ازاد زندگی کردن یعنی اینکه به دیگران آسیبی نزنی. با طبیعت دوست باشی. به مردم کمک کنی. برای پیشرفت نسل بشریت حتی شده یه قدم کوتاه برداری و خلاصه یه مشت از این خزعبلات و حرفای قشنگ قشنگ که به درد کاندیدای ریاست جمهوری میخوره.
خیلی سادس : آدم باش
من دنبال این نیستم که ببینم ادیان درباره خیلی چیزا چیا گفتن و واسم مهمم نیست.
و خب در نهایتِ این آزاد زندگی کردن میرسم به آزاد مردن. اما این آزادی بیشتک بی هزینه نیست و باید هزینه های گزافی واسش پرداخت کنم. اما دارم به این فکر میکنم که اگه این فلسفه رو برای خودم حفظ کنم و پایبندش باشم زمانی که بمیرم از هیچ چیزِ زندگیم پشیمون نیستم. دنیا از دید من خیلی جای نامناسبی برای زیستنه. دنیای امروز خیلی از خودش بی خود شده ولی من همیشه به خودم اگه هیچکس تاحالا نخواسته تغییر کنه و آزادانه زندگی کنه من میشم اولین نفرش. تبدیل میشم به یه یاغی. روی دستم تتو میکنم و حرف و حدیثای دورووریامو میشنونم ولی میدونم که بعد ها بچه های برادرام که اگه بخوان همچین کاری رو از روی علاقشون بکنن و با مخالفت خانواده مواجه بشن خیلی راحت میتونن بگن عمو سجاد چرا رو دستش تتو داره :)
اگه دانشگاهو ول کردم و قراره برم دنبال آرزوم یقینا باز هم از سمت خانواده و مردم حرف و حدیث میشنوم ولی حداقلش واسه بقیه مردم تبدیل میشم به یه جاده صاف کن.
به هرحال هرچیزی بهایی داره. همانطور که تو قطعه سفر از آلبوم سفر میگم :
من آماده سفرم آماده سختی / آماده پروازم آماده تنبیه
من آماده دوریم اماده رفتن / من اماده سفرم، آماده هرچی
باشد که شما خوانندگان رستگار شوید.