پسوند «نئو» در پیش از هر واژه قرار بگیرد به مفهوم آن واژه رنگ جدید و مدرن و دوباره رواج دادهشده آن را اضافه میکند همچون نئوکاپیتالیست یا نئوفاشیست و ...
در فرهنگ ما حزباللهیها دارای نماد مشخص و چهارچوب خاص ایدئولوژیکی، سبک زندگی و پوشش ظاهری و جهانبینی هستند که آنها را تا حدود زیادی از بقیه شیعیان، مسلمانان و مردم ایران سوا میکند البته پرداختن به اینکه آیا این جداسازی عامل مثبت یا منفی برای حزباللهیهاست در این یادداشت نمیگنجد.

در حدود 16 سال گذشته و با رواج گفتمان پوپولیستی در سطح دنیا برای تعریف دقیق پوپولیسم تلاشهایی انجام شد و بامطالعه بعضی از آنها بهصورت خلاصه یادداشت «پوپولیست کیست؟» را نوشتم و در آن به توضیح این پدیده پرداختم.
در آن یادداشت یکی از ملزومات پوپولیستها ایجاد طبقات وابسته به خود و تبلیغ آنها ذکر شد. سیاستمداران قدرتمند پوپولیست در کشورهایی همچون ونزوئلا و ترکیه و ایران با توجه به مرید پروری که جزئی از فعالیتهای مهم یک پوپولیست است و با در نظر نگرفتن قانون برای مریدان خود و صرف هزینههای مالی شروع به تشکیل طبقاتی پیرو، همفکر، مرید و آرمانی میکنند تا به بقیه آحاد ملت اعلام کنند که منظور ما از مردم واقعی که ما بهعنوان پوپولیست نماینده آنها هستیم همین طبقات است و اگر میخواهید مردم واقعی باشید باید خود را شبیه این طبقات بکنید.
در کشور ونزوئلا پس از به قدرت رسیدن هوگو چاوز، با سیل حاصل از پول نفت که به این کشور سرازیر شد، طبقهای که نزدیک به مدیران دستگاه چاوز بودند شروع به ترقی کردند و افراد دلال و «دورزنهای تحریم» و خانوادههای ایشان به نوایی رسیدند و طبقهای محکم برای حکومت چاوز بنا گذاشته شد که به چاوزوژوا( بر وزن بورژوا و تلمیح به بورژوازی چاوزی) معروف شد. این افراد کمکم مدیران و نظامیان ونزوئلایی شدند، در تظاهرات حامیان چاوز بودند، رسانه ملی ونزوئلا را رسانه میلی چاوز کردند و ...

در ترکیه نیز حزب عدالت و توسعه اردوغان با همین مرید پروری در تمام اقشار جامعه با شرط مسلمان بودن و جوان بودن، طبقهای از افراد در شغلهای مختلف بازندگیهای متوسط و خوشبخت را نشان داد و کمکم به همه فهماند که «خانواده مسلمان ترک آناتولی» یعنی این! و هرکس که میخواهد طرفدار عدالت و توسعه باشد بایستی به این حلقه مریدان بپیوندد و از طرفی شبیه به این خانواده آرمانی شود.
در ایران نیز سیاستمدارانی همچون م.ا و م.ب.ق در دورههای تصدی خود با پیگیری اینچنین ایدههایی دست به مرید پروری و ایجاد طبقه خویش کردند ولی در اصل فقط این دو نفر نبودند و از قبل این ایده از طرف «سجن الاخضر» پیگیری میشد آنجا که فارغالتحصیلان بهسرعت جذب بازار مدیریت میشدند و تشکیل زندگی مشخص میدادند.

رفتارهای این بستر و این نگاه سبب شکلگیری اتاق فکرها، پژوهشکدهها و شبکههای تلویزیونی و اینترنتی و ... برای ایجاد شغل مناسب تأمین معاش مریدان شد. شهرداریها و ریاست جمهوری و هر جا که مدیران پوپولیست رفتند، از مداح هیئتها تا نظامیان و شبهنظامیان و هرکسی که مرید بود و حزباللهی نام میگرفت بهکارگیری شد و اگر ارتباطی خانوادگی داشت بالاتر هم میرفت. اما هیچکس ندید که همین مریدان چگونه دست به تخلفات سنگین مالی میزدند و همان مدیران چطور مردم را میترساندند که اگر این مریدان بروند دوباره لیبرالهای از خدا بیخبر و دزد دین جوانان برمیگردند و به همین دلیل مردم را به تحمل این مریدان متخلف وادار میکردند.
بوق تبلیغاتی این دیدگاه هم به اشغال همین مریدان درآمد و در یادداشتی دیگر با نام «جوان حزباللهی سلامممم» توضیح دادم که چطور فقط حزباللهیها چشم امید پیشرفت کشور نشان داده میشوند و اینها همان طبقه نوظهور و مریدان آن تفکر پوپولیستی و بستر خاص و طبقه ساز هستند که حزباللهی نامیده میشوند. خانوادههایی که سفر زیارتی آنها ترک نمیشود سفر سیاحتی میروند، مراسمات مختلف دارند و تیپ و ظاهرشان هم کمکم لاکچری میشود و نان و نوای خود را از همان شغلهایی که سیاستمداران پوپولیست فراهم کردهاند حاصل میکنند. اینها در فضای مجازی فعالاند، همراه و همنوا با بوقهای تبلیغاتی عمل میکنند، تظاهرات و نماز جمعه میروند و زندگی آرامی دارند و همه اینها به چشم ملت فرو میرود تا پیام مدیران خود را نمایش دهند که اگر میخواهید رستگار شوید فقط « لا اله الا الله» گفتن کافی نیست و بایستی مرید ما باشید و خود را به طبقهای که ما ساختهایم برسانید ، چون بر طبق این دیدگاه مردم واقعی ایران این افراد حزباللهی نوظهور و نوکیسه هستند و همه برای خوشبختی باید به آنها شبیه شوند.
این افراد سوای از تبعیض ذاتی بستری که در آن به وجود میآیند و به وجود میآورند، فقط لایق لقب «نئوحزباللهی» هستند.