چند وقت قبل در ساعات ابتدایی صبح سوار تاکسی شده بودم و چند جوان هم با من در ماشین بودند. رادیوی ماشین روی موج شبکه رادیویی جوان بود و مجری باانرژی همیشگی کاذبش بلند گفت«جوان ایرانی سلامممم» و همه افراد تاکسی که جوان بودیم زیر لب چیزی حواله مجری کردیم. من در همین حین داشتم به «دیوارنگاره میدان ولیعصر» نگاه میکردم که طرح سورئالی از توسعه ایران به دست جوانان ایرانی را نشان میداد و با دقت به چهره جوانان ترسیمشده در بیلبورد سؤالاتی در ذهنم شکل گرفت.

بعد از مدتی با دیدن برنامههای شبکههای تلویزیون دولتی و دقت به چهره جوان مجریان و مهمانان و نماهنگ بازان این رسانه( در بعضی شبکهها) و یادآوری بیلبوردهای دیگر تمام سؤالاتم ذیل این سؤال جمع شد که:

حتماً دقت کردهاید که چند وقتی است بوق رسانهای جمهوری اسلامی یعنی صداوسیما به دست مشاورین جوان افتاده است و جهتگیریها به سمت جوانگرایی و جوانپسندی و آبادانی و بیان مشکل جوانان و تولید ملی و از اینجور ملزومات عقبافتاده چهلساله رفته است و پرچمدار این پروپاگاندا شبکههایی چون افق، سه «فروغی» سیما و یک سیما هستند. این شبکهها در این چند وقت داعیهدار جوانگرایی و جوانپسندی و ایضاً حل مشکلات کشور با توجه به قابلیتهای نسل جوان شدهاند و بشدت در حال تولید برنامههای چالشی، راهکاری و بحث و بررسی خبری و ویدئو کلیپ و نماهنگ و پوستر و کاریکاتور و ... با شیوه جوانپسند و جوانانه هستند.

تا چند سال قبل هرگاه حرف از جوانانی که خون خود را برای کشور فدا کردهاند به میان میآمد، تصاویر دفاع مقدس و آن جوانان نکو نمایش داده میشد ولی 30 سال از پایان حماسه آن جوانان گذشته و گپی میان همزادپنداری جوانان با آن جوانان به وجود آمده است ولی تقریباً از سال 1395 به بعد با حضور جوانانی که در اذهان مردم بهاصطلاح « مدافعان حرم» نامگرفته و در قائله سوریه شرکت کرده بودند گپ تاریخی جوانان امروزی و جوانان دیروزی برای بوق تبلیغاتی حل شد.

حال میماند نمایش جوانانی که قرار است دست به آبادانی کشور بزنند. اخبار، برنامهها و رسانهها به محرومیتزدایی یکسری حزباللهی که اتفاقاً عضو نیروی مقاومت بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در واحدهای جهاد سازندگی بسیج میپردازند و کمکم به سمت کارهای فراگیرتر میروند و در تمام برنامههای جوان محور آن شبکههای مذکور، مجریان با شمایل حزباللهی برنامه را اداره میکنند، مهمانان معمولاً حزباللهی هستند( معمولاً یعنی 90% اگر مهمان دولتی نداشته باشند) موضوعات و گزارشها به اقدامات حزباللهیهای جوان در آبادانی کشور میپردازد و همهچیز توسط ریشوها انجام میشود. حتی در برنامههای خانواده محور این سه شبکه نیز، خانواده آرمانی موفق، خانواده حزباللهی نشان داده میشود که شرط میبندم و اطلاع هم دارم که اکثرشان از اعضا و کارکنان همین شبکهها و جریان حزباللهیها هستند.

«ازنظر بوق تبلیغاتی و اماکن و گشت ارشاد و ... جوانان غیر حزباللهی در حال ...!» اما این سؤال من نیست ولی به آن در حد نیازم پاسخخواهم داد.
شاید باور نکنید ولی جواب مثبت است و دقیقاً پروپاگاندا و حقنه کردن این امید که چشم پیشرفت کشور به مغز و دست حزباللهیهاست کاملاً درست است. اما قبل از پذیرفتن جواب مثبت این سؤال بایستی به علت مثبت شدن این جواب بپردازیم.
وقتی گرما نباشد فقط سرما معنا میابد و وقتی فقط حزباللهیها هستند و عرضاندام میکنند و فقط امید به آنهاست و این چشم امید را در چشم مردم فرومیکنند یعنی گرما نیست!
جوان غیر حزباللهی ریش نمیگذارد، دوستدختر هم شاید داشته باشد، به مدافعان حرم هم شاید نقد داشته باشد، به حجاب اجباری هم احتمالش زیاد است که نقد داشته باشد، از وضع اقتصادی هم نالان است و از طرفی پروپاگاندای تبلیغاتی را میفهمد ولی مثلاینکه علم هم دارد و ایده پرداز هم هست. اما آیا ایده پردازی و مدرک و علم و اینها فقط برای مدیران مهم است؟! پس تعهد چه میشود؟!گزینش پس چه میشود؟ کلاهتان را قاضی کنید و بگویید اگر شما باشید وقتی کفه ترازوی کسی به سمت آنهمه نقد و سیاه نمایی و بازیچه دست بیگانه بودن سنگینی کند بازهم درب جوانگرایی را به رویش باز میکنید؟ اصلاً به این فکر نکنید پدر و مادر این جوان غیر حزباللهی هم مالیات میدهند مثل پدر و مادری حزباللهی و هر دو بایستی به یک اندازه امید پیشرفت برای فرزندشان متصور باشند.

اصلاً فرض بگیریم درب جوانگرایی را به روی جوان غیر حزباللهی باز کردند و او هم وارد صحنه شد. وقتی وارد صحنه رقابت شد با این موارد روبهرو میشود که رقیب حزباللهی زودتر و بهتر خدمت سربازی گذرانده و وارد رقابت شده و یا نیمه نظامی است و یا ... یا ایدههایش سفارشی پذیرفته میشود و تمایل به سمت حزباللهی است تا غیر حزباللهی پس بعد از مدتی به سمت بخش خصوصی میرود.
حال میتوان چند نتیجه گرفت:
اول اینکه در سطح بوق تبلیغاتی صداوسیما، چشم امید پیشرفت و آبادانی کشور( نه صداوسیما بلکه حتی بیلبورد میدان ولیعصر) به دست یکهتاز و فداکار و همهچیزتمام ریشوهای حزباللهی است و این را به چشم مردم هم فرومیکنند تا چشم امید آنها هم به حزباللهیها باشد، حتی اگر فرزند غیر حزباللهی خودشان با مدرک عالی از دانشگاه عالی و کلی مقاله بیکار باشد.


دوم اینکه حق با صداوسیماست که در نبود فرصت برابر برای حزباللهی و غیر حزباللهی در عرصه انجام فعالیت و ایده پردازی و محیا بودن شرایط برای تشکیل اتاق فکرهایی متشکل از فارغالتحصیلان«سجن الاخضر» حتماً دست قاهر، دست یکهتاز حزباللهیهاست.

سوم اینکه اگر فرصت برابری برای فعالیت به جوانان غیر حزباللهی نیز داده شود، بازهم این طیف از جوانان نمیتوانند ایدههایی بدهند که با کل چرخدندههای سیستم همخوانی داشته باشد پس بهترین چرخدنده برای سیستمی که با کمیتهای CGS شکلگرفته است چرخدندهای ساختهشده با کمیتهای CGS است و نه با کمیتهای SI.
شاید بگویید پس جوانان نخبه غیر حزباللهی در بخش خصوصی فعالاند که باید بگویم طبعاً در فضای بدون گزینش ایدئولوژیک، جوانان غیر حزباللهی پیشرفت میکنند و به جلو حرکت میکنند ولی شرکتهای خصوصی نیز در این کشور با یک حکم از حکمهای قوههای سهگانه میتوانند مضمحل شوند و جای خود را به همان «نئوحزباللهیهای اینکاره» بدهند و بعد از مدتی هم مجری بخش صبحگاهی در رادیو جوان بلند بگوید« جوان حزباللهی سلاممممم»