نمیتوان تو را عادی دوست داشت؛
باید در خلوتِ شبهای تاریک برایت شجریان خواند
باید برایت چای دم کرد و پای نوایت نشست
باید تو را فهمید، طرح زندگی را از وجودت نقل کرد
باید طراوت دستانت را بوسید،
گلهای سرخِ شقایق از موهایت چید
باید تو را دید و غزلها در وصفت سرود
باید ارغوانِ همخونِ سایه را در باغچهی کوچک دلت کاشت
باید به ازای هر نفسِ دمیده از تنِ تو لبخند زد.
❋ - #شقیقهگاه.