قرنطینه: تعطیلاتی که تعطیلات نیست!

دوست دارم برای یک هفته می رفتم "خارج" تعطیلات:)

ی جایی که همه دور و برم انگلیسی صحبت کنن اونم با لهجه غلیظِ بریتیش:)) (آب و هواشم فرقی نداره)، به این دلیل که :

1. به تازگی با وجود اینکه از لهجه بریتیش متنفر بودم عاشقش شدم.

2 . اینکه دیگه از تلاش برای رسوندن انگلیسی ام از نیمه حرفه ای به حرفه ای خسته شدم و دلم می خواد یک هفته( اگه جا داشت تا یک ماه:)))، انقدر همه صداهای دورم انگلیسی باشه که وقتی برگشتم ببینم خود به خود یادگرفتم.

3. اینکه واقعا از این وضعیت گند خسته شدم ، می خوام برم ی جا اصن به هیچی فکر نکنم .از این تعطیلات ِ مسخره ای که از همیشه مغزم شلوغ تره خسته شدم ! از این آینده ی نا معلوم و جون کندن های هر روزه برای زندگی کردن.

انگلیسی یادگرفتن واقعا چیز مهم و عجیبیه ! اصلا، وقتی همه چی تو دنیای امروز به زبون ِ انگلیسیه و تا می خوای سر از چیزی دربیاری یا کاری رو یادبگیری باید انگلیسی بلد باشی ، سوالِ من اینه که واقعا چرا اصلا ما از اول فارسی یا می گیریم ؟ چه کاریه واقعا؟!!

پ.ن : یادداشت ِ یک دانشجو که از ترجمه خستست.