شب پنجشنبه بود. مادرم گفت:فردا به باغ مادربزرگم می رویم.هیچی نگفتم ولی دلخور شدم آخه پنجشنبه تولد من بود.یعنی فراموشم کردن؟باغ مادربزرگم اطراف تهران بود.پنجشنبه حرکت کردیم.من در طول مسیر هیچ حرفی نزدم.باغ مادربزرگم پر بود از درختان گیلاس.نزدیک ظهر بودکه رسیدیم. مادرم زودتر رفت داخل خونه. من یک گشتی تو باغ زدم بعد در را باز کردم.صدا زدم مادربزرگ کجایی؟انگار هیچ کس نبود.مادرم کجا بود؟ناگهان همه اومدن جلوی من مادربزرگ ،پدربزرگ ،خاله نرگس،عمه سیما،عمو سعیدو......... وای شوکه شدم همه اینجا هستن که .بعد همه با هم فریاد زدند تولدت م با رک تولدت م با رک . همه همسایه های مادربزرگم هم بودند.یک کیک بزرگ چند طبقه گیلاس درست کرده بودند. عجب روزی بود.زیباترین تولد در تمام عمرم بود.یک روز به یاد موندنی.اونجا بود که فهمیدم فراموش نشدم .خیلی ها هستند که من رو دوست دارند.
