ریحانه،دختر ده ساله ای بودکه در یک روستای کوچیک زندگی می کرد.ریحانه، یک خواهر دوساله به نام باران داشت.ریحانه،صبح که از خواب بیدار می شد،می دید که مادرش سماور را آماده کرده و برای دوشیدن گاوها رفته.او هم بلند می شدو کارهای خونه را انجام می داد و به خواهر کوچیکش می رسید تا مادر و پدرش بیان.بعد همه باهم صبحونه می خوردند ریحانه به مدرسه و پدر و مادرش به گاو و گوسفندان می رسیدن. تابستان فرا رسیده بود و امتحانات ریحانه تموم شده بود.عصر بود پدر و مادر ریحانه به مزرعه رفته بودن و ریحانه هم داشت برنامه کودک را از تلویزیون نگاه می کرد و خواهرش باران، هم کنارش خوابیده بود.محو تماشای تلویزیون شد که یکهو متوجه نبود باران شد و متوجه دودی شد که از آشپزخونه میومد شد. با ترس از جا پرید و به آشپزخونه رفت.وقتی شعله آتش را دید با ترس خواهرش را که در حال گریه بود،بغل کرد و بیرون آمد و فریاد زد کمک.سپس به سرعت به حیاط رفت از چاه آب آورد و بر روی آتش ریخت همسایه ها هم آمدند و همه باهم کمک کردند تا شعله های آتش خاموش شد و خوشبختانه خونه، آسیب زیادی ندید. زمانیکه پدر و مادر ریحانه به خونه اومدند،همه چیز تموم شده بود. اگر ریحانه دیرتر متوجه آتش می شد،خسارت جبران ناپذیری به جا می گذاشت.پدر و مادر ریحانه بابت کار شجاعانه ای که ریحانه انجام داده بود،از او تشکر و قدردانی کردند.کار بزرگ انجام دادن به بزرگ بودن نیست.
