فصل بهار بود. همه جا سرسبز بود.همه درختان پراز شکوفه بودند.زمین پراز گل بود. بلبل کوچولو هر روز صبح پرواز می کرد بر روی شاخه ای می نشست و شروع به خواندن می کرد وهمه گلها و درختان جنگل با شنیدن آواز او به رقص می آمدند. یک روز صبح که بلبل مثل هر روز بر روی شاخه درخت نشسته و آواز می خواند که ناگهان یک خانواده برای تفریح آمدند و بر روی چمن ها نشستند. بچه ها با توپشان بازی می کردند بلبل هم شاد بود و نغمه سرداده بود.پس از مدتی یک خانواده دیگر آمدند و باز یک خانواده دیگرو.....آخه اونروز،روز سیزده به در بود.بلبل همینطور از این شاخه به آن شاخه می پرید و به آدمها نگاه می کرد.روز از نیمه گذشته بود که پدر یکی از خانواده‌ها بلند شد و شروع به جمع کردن چوبهای درختان کردو یک آتیش حسابی راه انداخت و بعد از او هم یکی یکی خانواده های دیگر دست به کار شدند.بعد از یک مدت کوتاه کل جنگل پر از دود شده بود و جنگل سرسبز به رنگ سیاه درآمد.بلبل کوچولو نمی تونست نفس بکشه و بخونه آروم بلند شد و از جنگل رفت.صبح روز بعد که به جنگل آمد،کل جنگل تبدیل به ویرانه شده بود و دیگه به جای عطر گل،بوی آشغال و زباله به مشام می رسید.بلبل با خودش گفت:(کاش یک روز جای من و آدمها عوض می شد
شاید اونوقت دیگه دست از این کارها برمی داشتند و می فهمیدند که به خاطر یک روز شادی و تفریح خودشون نباید زندگی بقیه جانداران رو نابود کنند.)
