همیشه دوستت داشتم و دارم.زمانیکه بچه بودم و به مدرسه می رفتم و تو یک کیک خوشمزه پخته بودی و با چادر سفیدت که گلهای سفید و صورتی داشت دم در منتظر آمدن من بودی،دوستت داشتم.خوردم زمین و پام زخمی شد و تو برای من شربت آلبالو درست کردی دوستت داشتم.تصادف کردم و در بیمارستان،تو در کنار من بودی و من دوستت داشتم. به دانشگاه رفتم و تو برای موفقیت من دعا کردی باز، دوستت داشتم.من بزرگ شدم و تو پیر شدی و من همچنان دوستت داشتم.حالا چندساله که نیستی ولی من روزها وجود تو را حس می کنم و شب ها هم خوابت را می بینم و همیشه دوستت خواهم داشت چون تو فراموش شدنی نیستی.
(روحت شاد مادر)