
از جوانی اش می گفت از روزهای عاشقی اش از روزهای با او بودن.
از آشنایی اش می گفت از مهربانی و گذشت و خوبی های وصف ناپذیر همسرش.
حاج حسین را می گویم.
پیرمردی که در محل ما یک سوپر کوچک دارد.
پیرمردی است که از همصحبتی با او خسته نمی شوی و یک جورایی حال دلت خوب می شود.
از جوانی اش تعریف می کرد.از روزیکه پدر و مادرش به او گفتند:یک دختر از بین فامیلهای مادرش بدون اطلاع او، برایش به عنوان همسر برگزیدند.
می گفت:بالاجبار و بدون اینکه او را دیده باشم، پذیرفتم.
نامش فاطمه بود.یک روز در روستایمان،پدرم او را به من نشان داد و گفت: این دختر،زن آینده و مادر بچه های توست.
من که از حرفهای حاج حسین،مات و مبهوت مانده بودم،پرسیدم شما هم قبول کردین؟لبخندی زد و گفت:عجله نکن. گوش بده.
ادامه داد آره داشتم می گفتم.اونروز،من هیچی به پدرم نگفتم و گذشت. چند روز بعد جشن عروسی فامیلهای دور مادرم در روستا برپا بود،همه حضور داشتند.
پدرم مرا صدا زد و فاطمه را که در کنارش ایستاده بود به من معرفی کرد.فاطمه به من سلام کردو من هم جواب دادم و رفتم به گوشه ای از حیاط که عروسی در آنجا برپا شده بود.
یک ساعت گذشت که دیدم فاطمه با یک سینی که پراز شربت و شیرینی و میوه بود،کنارم ایستاده من که دست وپا رو گم کرده بودم پرسیدم: برای منه؟
فاطمه سرش را تکان داد سینی را از دستش گرفتم و تشکر کردم و گوشه ای نشستم هم به رقصهای محلی نگاه می کردم و هم فکر می کردم.
دختر خوبی بود ولی انگار دلم نپسندیده بود.
خلاصه،شب پدرم خیلی از او تعریف کرد ولی من گوش نمی دادم و الکی بله می گفتم تا پدرم پرسید:تو چی؟هول شدم گفتم:من چی؟پرسید:تو هم پسندیدی؟
مونده بودم چی بگم؟شب بخیر گفتم و رفتم بخوابم.
یک هفته بعد،روز نیمه شعبان بود و همه روستا جشن گرفته بودند.همه جا شربت و شیرینی پخش می کردند.
مادر و پدر و خواهر و برادرهام همه رفته بودند مسجد برای جشن نیمه شعبان من هم می خواستم لباس بپوشم و برم که صدای در خونه رو شنیدم.رفتم در رو باز کردم.دیدم فاطمه به همراه یک دختر دیگه پشت در هستند و یک ظرف شیرینی دست فاطمه است.
فاطمه گفت:مادرم پخته نذر داشت من هم برای شما آوردم و دوستش گلی رو به من معرفی کرد و گفت:این آقا نامزد منه گلی هم که دختر خجالتی یه نظر می رسید،سرش رو پایین انداخت و سلام کرد و رفتند.
حاج حسین به اینجا که رسید،آهی کشید و گفت:عاشقی بد دردیه من یک دل نه صد دل عاشق گلی شدم دختری زیبا،خجالتی،مظلوم و......
فقط مونده بودم چطوری به پدرم بگم ولی خدا رو شکر خودش متوجه شده بود که من هیچ علاقه ای به فاطمه ندارم.چند شب بعد من رو صدا زد و پرسید:نگفتی بالاخره چکار کنیم؟من با خجالت گفتم:ببخشید راستش دختر خوبیه ولی باز هم ببخشید من یک دختری رو دیدم می شه بپرسید کیه؟
پدرم لبخندی زد و گفت:ای شیطون چرا تا حالا نگفتی؟
ما اگر می دونستیم این پیشنهاد رو نمی دادیم.خلاصه،سرت رو بدرد نیارم همه چی به خوبی پیش رفت و گلی خانم،زن رسمی من شد که من اسمش رو سوگلی گذاشتم فقط دوستی فاطمه با گلی بهم خورد.
سوگلی من،فرشته بود که چهل سال با من زندگی کرد و چند سال پیش،مریض شد و من رو با کوله باری از خاطره های خوش تنها گذاشت.
من فقط گوش می دادم.حاج حسین یک آه کشید و گفت :زندگی سخت است ولی اگه واقعا یکی رو دوست داشته باشی همیشه در کنارت حسش می کنی حتی اگر نباشه.عاشق شدن راحته ولی پایبند بودن سخته.اگه عاشق شدی،مردونه عاشق شو و حفظش کن تا آخر عمرت چه باشه و چه نباشه.
از حرفهای حاج حسین فقط یک جمله به ذهنم رسید
عشق هم عشق های قدیمی.