دلم تنگ است.
تنگ یک نگاه مادرم،چند ثانیه در آغوش گرمش بودن و شنیدن یک جمله محبت آمیز از او که: نگران نباش عزیزم همه چیز درست می شه.
صبح از خواب برخیزم و عطر چای از آشپزخانه به مشامم برسد.
آرام سرم را حرکت دهم و از گوشه آشپزخانه،او را ببینم که در حال آماده کردن صبحانه است.
یک نفس راحت بکشم و بلند شوم،سلام به روی ماهش کنم و دست و رویم را بشویم.
پدرم هم با یک نان سنگگ در دست بیاید و باهم صبحانه بخوریم.
دلم تنگ است برای به ظاهر ساده ترین اتفاقات روزانه که الان برای من فقط خاطره اند و بس.
شاید این چیزهای به ظاهر ساده قرار نبود هیچگاه تبدیل به خاطره شوند خودم هم فکرش را نمی کردم ولی الان برایم تبدیل به یک آرزو شده اند.
چای و حتی بهترین صبحانه هیچگاه طعم صبحانه هایی که مادرم درست می کرد را نمی دهد.
دلم تنگ است برای مهربانی های مادرم.
دلم تنگ است برای فداکاری های پدرم.
دلم تنگ است برای خوبی های بی مزد و منت پدر و مادرم که هر روز ادامه داشت و من هیچگاه متوجه نشدم ممکن است زمانی به پایان برسد و تبدیل به یک عکس در آلبوم قدیمی که روی آنرا خاک گرفته و یک خاطره در ذهن شود همین و بس.
دلم تنگ است برای بوسه هایی که بر دستان مادرم می زدم و انرژی مثبتی که تا ساعتها و یا شاید روزها دریافت می شد.
دلم تنگ است برای تمام لحظات و دقایقی که پدر و مادرم در کنارم بودند و من بی تفاوت روزها را سپری می کردم و باور نمی کردم که روزی دلتنگ آن لحظات شوم.
دلم تنگ است.......
