
شاید جاش کوچیک باشه، شاید هم خاکش خوب نباشه! پس چرا اون یکی این قدرحالش میزونه! بهترین راه حل خرید چند تا گلدون خوشگل و بزرگه، خاک هم می خرم خاکی بدون مهمون ناخونده( منظور هزار پاهای عاشقن! عاشق چی؟ عاشق ریشه گیاه، هر کسی عاشق یه چی میشه دیگه)
گلامو با احتیاط هر چه تمام تر جابه جا می کنم؛ گلدونا بزرگتر و زیباتر شدن، خب قراره تغییر با پیشرفت باشه ! بعد از چند روز که به گلام سر می زنم؛ بعضیاشونو شاداب می بینم و بعضیا پژمرده! کنار گل پژمردم می شینم بهش میگم: تو باید یاد بگیری با روزگار خودتو وفق بدی، اگه قرار باشه همیشه تو همون گلدون کوچیکه بمونی ریشه هات بزرگ میشن و تو اون جای کوچیک کم کم می پوسن پس تو هم مثل دوستت باش از تغییر و جبری که روزگار برات در نظر گرفته استقبال کن و به بهترین شکل ممکن اونو به نفع خودت تغییر بده! فکر کنم از فردا گلم دیگه سر به راه بشه؛ زندگی گلا شبیه زندگی ماست؟